Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] r. nr[...] Wojewoda D., powołując jako podstawę prawną rozstrzygnięcia art. 61a § 1 kpa oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t.jedn. Dz.U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.), odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności pisma Starosty Dz. z dnia [...] r., znak:[...].
W pouczeniu zawartym w tym postanowieniu podano: "Niniejsza decyzja jest ostateczna w administracyjnym toku instancji. Na decyzję przysługuje stronie postępowania prawo złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. (...)".
Pismem z dnia [...] r. skarżąca M. K., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła skargę na powyższe postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Stosownie do treści przepisów art. 52 §1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) - zwanej dalej u.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W myśl art. 53 § 1 u.p.s.a., skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Wniesienie skargi jest zatem dopuszczalne po wyczerpaniu środków zaskarżenia, w terminie 30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia organu II instancji.
W rozpatrywanej sprawie skarżąca, stosując się do pouczenia zawartego w skarżonym postanowieniu, złożyła skargę na postanowienie Wojewody D. z dnia [...] r. nr[...].
Powyższe postanowienie, podjęte na podstawie art. 61a § 1 kpa, jest rozstrzygnięciem zapadłym w pierwszej instancji, a pouczenie w nim zawarte jest błędne. W pouczeniu tym podano wadliwą informację, że jest to decyzja, która jest ostateczna w administracyjnym toku instancji i że przysługuje na nią stronie postępowania prawo złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Wbrew temu nieprawidłowemu pouczeniu zaskarżone rozstrzygnięcie jest postanowieniem wydanym w I instancji.
W tej sytuacji skargę wniesioną w niniejszej sprawie należało odrzucić jako niedopuszczalną, co orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 u.p.s.a.
O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 u.p.s.a.