Uzasadnienie
Skarżąca wraz ze skargą na wyżej oznaczone postanowienie złożyła wniosek o "wyznaczenie jej obrońcy z urzędu" i zwolnienie od kosztów sądowych wskazując, że gospodarstwo domowe prowadzi z niepełnosprawnym i bezrobotnym synem; jedynym ich dochodem jest jej świadczenie emerytalne w wysokości 858, 82 zł, a swoje niezbędne wydatki określiła następująco: koszt lekarstw- ok. 120 zł; wywóz nieczystości stałych- 73, 74 zł; opłata za telefon- 30 zł; za gaz- 140 zł; za energię elektryczną- 163, 68 zł; podatek od nieruchomości – 205 zł (rocznie); koszt opału- ok. 5.000 zł (rocznie); raty za drzwi i pościel- ok. 200 zł; koszt wyżywienia- 270 zł.
We wniosku złożonym w dniu 16 listopada 2010 r. na urzędowym formularzu skarżąca wystąpił o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego lub adwokata powtarzając wcześniejsza argumentację oraz dodając, że jej były mąż mieszka w tym samym budynku i dzielą się wymienionymi wcześniej opłatami na połowę.
Mając na uwadze wskazane we wniosku okoliczności uznać należy, iż zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (punkt 1 sentencji).
Ustosunkowując się z kolei do wniosku o ustanowienie radcy prawnego lub adwokata podkreślić należy, iż ustanowienie stronie w toku postępowania przed sądem administracyjnym I instancji pełnomocnika z urzędu powinno mieć charakter zupełnie wyjątkowy, bowiem sąd ten obowiązany jest czuwać nad tym by stronom występującym w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego udzielać potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych oraz pouczać ich o skutkach prawnych tych czynności i skutkach zaniedbań (art. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Skarga dla Sądu ma wyłącznie walor niewiążącej informacji o wadliwości aktu czy działania (zaniechania) organu, bowiem Sąd z urzędu zobowiązany jest do wzięcia pod uwagę wszelkich naruszeń prawa jakie stwierdzi badając daną sprawę.
Sąd także ocenia czy organy administracyjne zastosowały wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i zarzutów podniesionych w skardze (art. 134 u.p.s.a.). Wskazane uregulowania gwarantują, że niezależnie od błędnie lub nieudolnie formułowanych przez skarżącą zarzutów czy braku jej zaangażowania w postępowanie sądowoadministracyjne (skarżąca nie ma obowiązku uczestniczenia w posiedzeniach Sądu) akt będący przedmiotem zaskarżenia zostanie wszechstronnie przez Sąd zbadane pod względem jego zgodności z prawem
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 245 § 2 i § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 u.p.s.a, orzekł jak w sentencji.