Uzasadnienie
W dniu [...] r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. wydał postanowienie nr [...] w przedmiocie wstrzymania wykonania postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta W. z dnia [...]r. Nr [...] nakładające obowiązek przedłożenia ekspertyzy technicznej wraz z inwentaryzacją zbiornika na nieczystości ciekłe zlokalizowanego na posesji przy ul. [...] nr [...] we W..
Powyższe rozstrzygnięcie zawierało pouczenie, iż nie służy na nie zażalenie oraz,że strona skarżąca niezadowolona z odmowy wstrzymania aktu lub czynności może wnieść do sądu wniosek o powtórne rozpoznanie tej kwestii na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2003 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Następnie pismem z dnia 2 września 2007 r. skarżący H. i R. W. – wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. skargę na przedmiotowe postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W..
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do treści przepisów art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej pod względem zgodności z prawem orzekając w sprawach skarg na: postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienie rozstrzygające sprawę, co do istoty.
Podstawową kategorię postanowień zaskarżalnych do sądu administracyjnego stanowią postanowienia, na które przysługuje zażalenie. Zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a. zażalenie przysługuje na postanowienie tylko w przypadkach wskazanych w kodeksie postępowania administracyjnego. Tym samym katalog postanowień zaskarżalnych do sądu administracyjnego, wydanych w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów postępowania administracyjnego, jest zamknięty.
Mniejsze znaczenie dla zakreślenia kręgu postanowień zaskarżalnych do sądu administracyjnego ma kategoria postanowień "kończących postępowanie", o której mowa w art. 3 § 2 pkt 2. W administracyjnym postępowaniu jurysdykcyjnym istnieje wprawdzie grupa postanowień, które nie dotyczą wyłącznie - co stanowi regułę w odniesieniu do postanowień wydawanych w tym postępowaniu - określonych kwestii wynikających w toku postępowania, lecz są wydawane poza sformalizowanym postępowaniem jurysdykcyjnym toczącym się w celu wydania decyzji rozstrzygającej materialną sprawę administracyjną i zazwyczaj dotyczą kwestii incydentalnych dla tego postępowania.
Podobnie ograniczone znaczenie do wyznaczenia zakresu postanowień zaskarżalnych do sądu administracyjnego ma kategoria postanowień "rozstrzygających sprawę co do istoty", o której mowa w art. 3 § 2 pkt 2. Wprawdzie art. 123 § 2 k.p.a. dopuszcza możliwość, że postanowienie może rozstrzygać o istocie sprawy, jeżeli przepisy kodeksu postępowania administracyjnego tak stanowią. Z postanowieniami, które rozstrzygają sprawę co do istoty mamy do czynienia zupełnie wyjątkowo.
W świetle powyżej powołanych przepisów prawa stwierdzić należy, że skarga H. i R. W. jest niedopuszczalna.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. w dniu [...] r. wydał postanowienie nr [...], którym wstrzymał wykonanie postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr [...] utrzymującego w mocy postanowienie Powiatowego Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta W. z dnia [...] r. Nr [...] nakładające obowiązek przedłożenia ekspertyzy technicznej wraz z inwentaryzacją zbiornika na nieczystości ciekłe zlokalizowanego na posesji przy ul. B. nr [...] we W..
Powyższego postanowienia zatem nie można zakwalifikować do żadnej z wyżej omówionych kategorii postanowień.
Ponadto w pouczeniu powyższego rozstrzygnięcia organ administracyjny wskazał, iż nie służy na nie środek zaskarżenia do sądu. Jedynie w sytuacji, gdy strona skarżąca jest niezadowolona z odmowy wstrzymania aktu lub czynności może wnieść do sądu wniosek o powtórne rozpoznanie tej kwestii na podstawie art. 61 § 3 u.p.s.a.
Sąd pragnie wskazać, iż pismem z dnia 29 października 2007 r. zwrócono się do skarżących o wyjaśnienie, czy pismo z dnia 2 września 2007 r. stanowi skargę na wskazane powyżej postanowienie, czy jest to wniosek złożony w trybie art. 61 § 3 u.p.s.a.
W odpowiedzi na powyższe pismo skarżący wskazali, że wspomniane pismo jest skargą złożoną na przedmiotowe rozstrzygnięcie.
W tej sytuacji skargę tę należało odrzucić jako niedopuszczalną, co orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 6) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).