Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...], sygn. akt [...] uwzględnił skargę W. F. na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie nałożenia kary w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości w toku obowiązkowej kontroli inwestycji. Wyrok został doręczony stronie z urzędu dnia [...].
Pismem wniesionym [...] bezpośrednio do biura podawczego tutejszego Sądu skarżący, zwrócił się o uzupełnienie przedmiotowego wyroku poprzez orzeczenie o kosztach postępowania.
Wojewódzki Sad Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje
Wniosek o uzupełnienie wyroku przez orzeczenie o kosztach postępowania jest uzasadniony.
Zgodnie z art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm., zwanej dalej jako p.p.s.a.) w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji, co w niniejszej sprawie miało miejsce, przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.
W związku z tym, że przedmiotowe orzeczenie zapadło na posiedzeniu niejawnym, a strona nie była reprezentowana przez adwokata, ani radcę prawnego Sąd zobligowany był orzec o zasądzeniu kosztów z urzędu zgodnie z dyspozycją z art. 210 § 2 p.p.s.a
Zgodnie z art. 205 § 1 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście, zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony oraz równowartość zarobku lub dochodu utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie.
W rozpatrywanej sprawie skarżący poniósł koszty sądowe, bowiem uiścił wpis od skargi w wysokości 100 zł (k. 10 akt sądowych niniejszej sprawy). Inne koszty postępowania nie są sądowi znane z akt sprawy.
W związku z tym, że wniosek o uzupełnienie wyroku został wniesiony [...], należy uznać, że zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a., skarżący zachował 14 – dniowy termin do jego wniesienia liczony od dnia doręczenia wyroku z urzędu.
Kierując się dyspozycją art. 157 § 2 Sąd orzekł na posiedzeniu niejawnym.
Mając na uwadze omówione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji postanowienia.