Uzasadnienie
A. O. i S. O. reprezentowani przez pełnomocnika adw. P. C. z Kancelarii Adwokackiej w B. u wnieśli w dniu 10 stycznia 2008r. skargę na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Budowlanego we W. z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy zaskarżoną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] nr [...] umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie legalności dobudowy do budynku mieszkalnego, położonego na działce nr [...] przy ul. J. [...] w B. Skarga została opłacona znakami opłaty sądowej.
Do dnia 11 stycznia 2008r. tzn. do dnia, w którym upływał termin do wniesienia skargi opłata nie została uiszczona w innej formie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekając w sprawie zważył co następuje
Przepis art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm./ stanowi, że "Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały" /§ 1/, a w dalszej swojej części wyjaśnia, że "Pismami o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania" /§ 2/.
Należy również zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 231 powołanej powyżej ustawy wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, a w innych sprawach pobiera się wpis stały.
Przedmiotowa sprawa, stanowi sprawę z zakresu budownictwa i architektury nieobjętą wpisem stosunkowym.
Wpis od skargi wniesionej w takiej sprawie jest wpisem stałym i został jako taki określony w § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm./.
Przywołana wcześniej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określa wpis jako opłatę sądową, przy czym ustawodawca zastrzega poprzez treść art. 220 § 1 /zd. pierwsze/, że brak opłaty pozbawia Sąd możliwości podjęcia jakiejkolwiek czynności na skutek pisma, którego ten brak dotyczy.
Istotne jest również, że w przepisie art. 219 § 1 wskazanej powyżej regulacji przyjęta została zasada, że opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie, natomiast w § 2 tego przepisu postanowiono m.in., że: "Opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu...".
Z przywołanego przepisu wynika w sposób nie budzący wątpliwości, że ustawodawca określając dopuszczalne sposoby uiszczania opłaty sądowej /w tym wpisu od skargi/ nie uwzględnił wśród nich możliwości dokonania tej opłaty znakami opłaty sądowej.
Zastosowanie takiej formy uiszczenia wpisu od skargi skutkuje uznaniem, że wpis nie został uiszczony /np. postanowienie WSA z dnia 20 grudnia 2004r., sygn. akt II SA/Gd 385/04, Lex nr 203325; postanowienie NSA z dnia 31 maja 2004r., sygn. akt FSK 212/04, Lex nr 108486; postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2004r., sygn. akt FZ 28/04, ONSA i WSA 2004/1/4; J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz./.
W przedmiotowej sprawie istotne jest również to, że skarga wniesiona została przez pełnomocnika, będącego adwokatem. Do profesjonalnych pełnomocników odnosi się przepis art. 221 powoływanej wcześniej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że: "Pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej".
Z przepisów przywołanej powyżej ustawy wynika, że nieuiszczenie wpisu od skargi traktowane jest jako szczególny rodzaj jej braku formalnego, który skutkuje odrzuceniem skargi.
Mając powyższe okoliczności na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny – stwierdzając, że przedmiotowa skarga, wniesiona przez profesjonalnego pełnomocnika i podlegająca wpisowi stałemu nie została należycie opłacona – zgodnie z przepisem art. 221 w związku z art. 219 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.