Uzasadnienie
W imieniu T. – T. sp. z o.o. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia dopuszczalnego poziomu hałasu emitowanego do środowiska z terenu obiektu – browar złożyła A. R. Pismem z dnia 1 października 2014 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi jej braków formalnych przez złożenie do akt sprawy pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj. wyciągu z KRS.
Powyższe wezwanie doręczono skarżącej w dniu 8 października 2014 r., a zatem zakreślony termin do uzupełnienia braku formalnego upłynął wraz z dniem 15 października 2014 r. (tj. środa).
W przewidzianym terminie strona skarżąca nie uzupełniła braku formalnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) - Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Przepis zaś z art. 58 § 3 p.p.s.a. stanowi, że Sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Ponieważ w realiach niniejszej sprawy skarżąca w zakreślonym terminie nie usunęła braku formalnego skargi przez złożenie do akt sprawy pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj. wyciągu z KRS, złożona przez nią skarga – w myśl powyższych regulacji - podlegała odrzuceniu.
Mając zatem na uwadze powyższe i kierując się dyspozycją z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. Natomiast rozstrzygnięcie zawarte w pkt. II znajduje swoje uzasadnienie w treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. obligującym Sąd do zwrotu z urzędu całego uiszczonego wpisu od pisma odrzuconego.