Uzasadnienie
H. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Strzegomiu z dnia 18 października 2004r. Nr 80/04 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszarów wiejskich dla części południowo-zachodniej gminy Strzegom obejmującej wsie: Stanowice, Grochotów, Olszany, Modlęcin, Granica, Stawiska, Tomkowice, Godzieszówek.
W dniu [...] r. doręczone zostało Sądowi pismo zawierające oświadczenie H. S. o cofnięciu skargi dotyczącej anulowania opisanej powyżej uchwały z jednoczesną prośbą o odstąpienie od prowadzenia procesu oraz wniosek o zwrot wpłaconego przez skarżącego w niniejszej sprawie wpisu sądowego.
W piśmie przedstawione zostało również uzasadnienie złożonego oświadczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekając w sprawie zważył co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednocześnie przepis ten stanowi, że sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Dokonując oceny w tym zakresie Sąd stwierdził, że cofnięcie skargi nie może wywołać żadnego ze skutków wskazanych przez ustawodawcę w zastrzeżeniu zawartym w zdaniu drugim powołanego powyżej przepisu, a to pozwala uznać czynność pełnomocnika skarżącego w tym przedmiocie za skuteczną.
W tych okolicznościach Sąd był zobligowany do zastosowania w sprawie przepisu art. 161 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Orzeczenie o zwrocie uiszczonego wpisu od skargi uzasadnione jest treścią art. 232 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wcześniej powoływanej.
Wobec przedstawionych powyżej okoliczności faktycznych i prawnych należało orzec jak w sentencji.
H.B. 28.04.2010r.