Uzasadnienie
W dniu 28 marca 2003r. Wojewoda Dolnośląski - działając jako organ nadzoru na mocy art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zmianami) wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek zamiejscowy we Wrocławiu -skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Lubinie z dnia 21 stycznia 2003r. Nr V/44/2003 w sprawie gminnego programu profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych na rok 2003, domagając się stwierdzenia jej nieważności, zarzucając naruszenie przepisów art. 41 ust.l, art. 13 oraz art. 15 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi(Dz. U. z 2002 r. Nr 147,poz.l231 z późn. zmianami).
W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wskazała, że Rada Miejska w Lubinie na posiedzeniu w dniu 27 maja 2003r. podjęła uchwałę Nr XII/75/03 zmieniającą uchwałę w sprawie gminnego programu profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych, w której uwzględniła zastrzeżenia wniesione w skardze, wobec czego postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
Wojewoda Dolnośląski w piśmie z dnia 18 lipca 2003 r. podtrzymał w dalszym ciągu swą skargę argumentując, iż wymieniona uchwała Nr XH/75/03 nie uwzględniła wszystkich zarzutów skargi, jednakże na rozprawie w dniu 19 października 2004r. pełnomocnik Wojewody oświadczył, iż cofa skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na podstawie przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).
Zgodnie z przepisem art. 60 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W ocenie Sądu, w okolicznościach niniejszej sprawy cofnięcie skargi należy uznać za dopuszczalne i uzasadnione nie zachodzą bowiem przesłanki, o których mowa w ostatnim zdaniu cytowanego przepisu. W konsekwencji zaś skutecznego cofnięcia skargi -- na mocy przepisu art. 161 § 1 pkt 1
Sygn. akt 3 II SA/Wr 662/03 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - postępowanie toczące się przed tutejszym Wojewódzkim Sądem Administracyjnym podlega umorzeniu.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.