Uzasadnienie
Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.; zwanej dalej "P.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem tym, co wprost wynika z § 2 art. 230 P.p.s.a., jest w szczególności skarga. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Należna opłata to taka, która została uiszczona w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania do jej uiszczenia. Po myśli § 3 art. 220 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie zarządzeniem z dnia 6 kwietnia 2023 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej, wyznaczonego z urzędu, do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia doręczono – jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia jego odbioru – upoważnionemu pracownikowi w dniu 17 kwietnia 2023 r. Zakreślony termin siedmiodniowy do uiszczenia opłaty od skargi upłynął w dniu 24 kwietnia 2023 r. Pomimo prawidłowego doręczenia wezwania pełnomocnik strony skarżącej nie uiścił wpisu od skargi.
Odnosząc się zaś do pisma pełnomocnika nadesłanego z dnia 24 kwietnia 2023r., należy zwrócić uwagę, że postanowieniem z dnia 7 lutego 2023 r. (II SPP 58/22) referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu, po rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia 19 września 2022 r., odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie z kosztów sądowych, natomiast przyznał prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Zatem twierdzenie pełnomocnika, że "wniosek ten nie został rozpoznany przez Sąd do dnia wezwania o opłatę", jest całkowicie bezpodstawne.
Uwzględniając powyższe, skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną. Stąd na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.