Uzasadnienie
Przystępując do rozstrzygania, Sąd przyjął następujący stan faktyczny i prawny sprawy.
Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przez D. W. (dalej: skarżąca) postanowieniem z dnia 28 listopada 2006 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. G. stwierdziło niedopuszczalność wniosku skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia 13 września 2006 r. nr [...], utrzymującym w mocy postanowienie działającego z upoważnienia Marszałka Województwa D. Dyrektora Wydziału Gospodarki Wodnej z dnia 13 lipca 2004 r. nr [...] w sprawie uzgodnienia w odniesieniu do melioracji wodnych - bez uwag, warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zbiornika na nieczystości płynne (poj. 10 m3) o charakterze socjalno-bytowym, zlokalizowanej na działce nr [...] w N. D. Stwierdzając niedopuszczalność wniesionego przez skarżącą wniosku dotyczącego ponownego rozpatrzenia sprawy zakończonej ostatecznym postanowieniem z dnia 13 września 2006 r. organ odwoławczy wskazał, że po wydaniu tego postanowienia w dniu 13 marca 2006 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. wpłynęło pismo skarżącej, w którym wnosi na podstawie art. 127 kpa o ponowne rozpoznanie sprawy.
W toku postępowania pismem z dnia 27 października 2006 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. G. zwróciło się do skarżącej o wyjaśnienie, czy wyżej wymieniony wniosek należy potraktować zgodnie z pouczeniem jako skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, czy też jako wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wobec braku odpowiedzi na to pismo, w dniu 21 listopada 2006 r. ponownie zwrócono się do skarżącej o udzielenie w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego pisma, odpowiedzi na wyżej postawione zapytanie. W dniu 27 listopada 2006 r. wpłynęło pismo skarżącej zawierające odpowiedź na pismo z dnia 27.10.2006r., w którym wnosi ona o ponowne rozpoznanie sprawy z uwzględnieniem artykułów od 7 do 10 i 139 kpa.
Po dokonaniu tych ustaleń Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. G. wydało w dniu 28 listopada 2006 r. postanowienie nr [...], w którym orzekło, że wniosek D. W. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia 13 września 2006 r. nr [...] jest niedopuszczalny. Postanowienie to zostało doręczone skarżącej w dniu 21 grudnia 2006 r.
W dniu 14 grudnia 2006 r. do organu II instancji wpłynęło kolejne pismo skarżącej zawierające odpowiedź na wystąpienie z dnia 21 listopada 2006 r., w którym skarżąca, stwierdzając, że skoro nie przysługuje jej wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, wniosła o przekazanie sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.
Czyniąc zadość temu żądaniu organ II instancji przekazał pismo skarżącej z dnia 11 października 2006 r. jako skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J.G. z dnia 13 września 2006 r. utrzymujące w mocy postanowienie działającego z upoważnienia Marszałka Województwa D. Dyrektora Wydziału Gospodarki Wodnej z dnia 13 lipca 2004 r.
D. W. skargą z dnia 19 stycznia 2007 r. (data nadania) zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia 28 listopada 2006r. nr [...], w którym organ orzekł o niedopuszczalności wniosku skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem tego organu z dnia 13 września 2006 r. nr [...].
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. G. podtrzymało swoje stanowisko zawarte w skarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i §2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie Sądu podlega zatem zgodność aktów, w tym przypadku postanowienia wydanego przez organ II instancji na podstawie art. 134 kpa.
W ocenie Sądu skarga jest niezasadna, a prowadzone postępowanie i wydane postanowienie odpowiada prawu.
Sedno zagadnienia, którego dotyczy zawisła przed Sądem sprawa, wiąże się ściśle z przyjętym w prawie polskim modelu postępowania administracyjnego opartym na zasadzie dwuinstancyjności. Zasada ta daje stronie prawo do uruchomienia administracyjnego toku instancji celem rozpoznania i rozstrzygnięcia jej sprawy przez dwa organy różnych stopni.
Niezaskarżalność na drodze administracyjnej postanowienia wydanego przez organ II instancji na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 kpa jest podstawą do stwierdzenia przez ten organ, na podstawie art. 134 kpa, niedopuszczalności wniesionego przez skarżącą środka zaskarżenia, jakim jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej ostatecznym postanowieniem organu II instancji wydanym w administracyjnym toku instancji rażąco naruszałoby zasadę dwuinstancyjności, powoduje bowiem to, że postępowanie administracyjne staje się trójinstancyjne, gdyż zażalenie zostaje rozpatrzone w dwóch instancjach - odwoławczej i z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W takiej sytuacji należałoby mówić o rażącym naruszeniem prawa z art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego nie dają uprawnienia do zaskarżenia w drodze administracyjnej ostatecznych postanowień organu II instancji.
Niezaskarżalność ostatecznych postanowień organu II instancji w drodze administracyjnych nie oznacza jednak, że rozstrzygnięcia te nie podlegają kontroli pod względem zgodności z prawem. Przepisy postępowania administracyjnego przewidują, że w stosunku do tych postanowień służy skarga do sądu administracyjnego.
Wniesienie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy na postanowienie, co do którego ustawodawca nie przewidział możliwości wniesienia tego środka zaskarżenia, musi zostać potraktowane jako niedopuszczalne na podstawie art. 134 w związku z art. 144 kpa. Podobne stanowisko w kwestii niedopuszczalności odwołania/ zażalenia w przypadku wyłączenia przez przepisy prawne możliwości zaskarżenia decyzji/postanowienia w toku instancji wyraża również B. Adamiak w glosie do wyroku NSA z dnia 7 lipca 1992 r., SA/Gd 746/92 (por. OSP 1993/9/178).
Zatem, skoro brak jest normy prawa pozytywnego, która dopuszczałaby zaskarżenie postanowienia SKO z dnia 13 września 2006 utrzymującego w mocy postanowienie uzgodnieniowe z dnia 13 lipca 2004 r., to stanowisko organu odwoławczego stwierdzające niedopuszczalność wniosku skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy uznać należało za prawidłowe. W sprawie dotyczącej uzgodnień dla warunków zabudowach dokonanych w trybie współdziałania organów skarżąca wyczerpała wszystkie możliwości zaskarżenia w toku instancji i słusznie organ II instancji stosownie do treści art. 107 § 1 kpa pouczył skarżącą o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Postanowienie o niedopuszczalności odwołania, wydane w trybie art. 134 kpa, ma charakter wyłącznie procesowy. Organ orzekający wydając tego rodzaju postanowienie ma obowiązek poprzedzić jego wydanie dokładnym wyjaśnieniem stanu faktycznego, w szczególności co do rzeczywistego charakteru czynności procesowej podjętej przez stronę postępowania, w przeciwnym wypadku postanowienie takie narusza art. 7 kpa. Istotą i celem przewodnim postępowania administracyjnego jest zawsze załatwienie sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Prawidłowo więc organ odwoławczy, w sytuacji która zaistniała w sprawie, dążył do wyjaśnienia rzeczywistych intencji skarżącej, i w wyniku podtrzymania wniesionego przez nią wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, stwierdził jego niedopuszczalność na podstawie art. 134 kpa.
Odnosząc się do zarzutów zawartych w skardze, koniecznym jest podkreślenia to, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym, którego przedmiotem jest kwestia kontroli pod względem zgodności z prawem stwierdzenia niedopuszczalności wniesionego środka zaskarżenia, ocena dokonywa przez Sąd może dotyczyć tylko tego rozstrzygnięcia. Sąd nie może odnieść się zatem do zarzutów skargi, które dotyczą kwestii rozstrzyganych w decyzji głównej. Ewentualne wkroczenie decyzyjnie w zakres postępowania właściwego dla meritum sprawy może nastąpić dopiero w wyniku zaskarżenia postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 13 września 2006 r., utrzymującego w mocy postanowienie działającego z upoważnienia Marszałka Województwa D., Dyrektora Wydziału Gospodarki Wodnej z dnia 13 lipca 2004 r. nr [...] w sprawie uzgodnienia w odniesieniu do melioracji wodnych - bez uwag, warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zbiornika na nieczystości płynne (poj. 10 m3) o charakterze socjalno-bytowym, zlokalizowanej na działce nr [...] w N. D. Z tych też powodów Sąd uznał, że skoro podnoszone w skardze zarzuty dotyczą kwestii merytorycznych, które nie są rozstrzygane w drodze takiego postanowienia, nie mogły one odnieść oczekiwanego przez skarżącą skutku.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny opierając się na przepisie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.