Uzasadnienie
Pismem z dnia 4 listopad 2014 r. pełnomocnik skarżącego, będący adwokatem, został zawiadomiony o posiedzeniu Sądu wyznaczonym na dzień 28 listopada 2014 r.
Przesyłka polecona skierowana do pełnomocnika skarżącego i zawierająca powyższe zawiadomienie została doręczona osobiście pełnomocnikowi w dniu 7 listopada 2014 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 51 akt sądowych).
W dniu 28 listopada 2014 r. odbyła się rozprawa, na którą za skarżącego nikt się nie stawił. W protokole rozprawy odnotowano, że prawidłowo zawiadomiono jego pełnomocnika o terminie rozprawy. W tym dniu, po zamknięciu rozprawy, Sąd ogłosił wyrok oddalający skargę.
Następnie stwierdzono prawomocność tego orzeczenia od dnia 30 grudnia 2014 r.
W piśmie z dnia 30 kwietnia 2015 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o sporządzenie i doręczenie odpisu orzeczenia wraz z jego uzasadnieniem wydanego przez Sąd w dniu 28 listopada 2014 r. oraz o przywrócenie terminu do złożenia tego wniosku. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wskazał, że nie został w odpowiednim czasie powiadomiony o terminie rozprawy i siłą rzeczy nie stawił się na wyznaczony termin. Do wniosku pełnomocnik dołączył pismo PINB w T. z dnia 20 kwietnia 2015 r., w którym organ zwrócił się do skarżącego o udzielnie wyjaśnień, czy jego pismo z dnia 10 kwietnia 2015 r. stanowi wniosek o niewszczynanie postępowania egzekucyjnego ze względu na złożony wniosek o przywrócenie terminu o złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 28 listopada 2014 r., sygn. akt II SA/Wr 670/14.
Ponadto pełnomocnik przedłożył kopię pierwszej strony postanowienia PINB z dnia 20 kwietnia 2015 r. o nałożeniu na E. Z. grzywny w celu przymuszenia oraz kopię pierwszej strony wystawionego w dniu 20 kwietnia 2015 r. tytułu wykonawczego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei w myśl art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobniając okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu. Stosownie zaś do art. 87 § 4 p.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Ponadto, zgodnie z art. 88 zd. 1 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Odnosząc opisaną regulację do okoliczności faktycznych niniejszej sprawy stwierdzić należy, że rozpoznawany wniosek został złożony po upływie terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a.
Z wniosku o przywrócenie terminu wynika, że przyczynę uchybienia terminu stanowiła nie tyle niewiedza pełnomocnika skarżącego o terminie rozprawy i w konsekwencji o ogłoszonym wyroku, ale brak w odpowiednim czasie powiadomienia pełnomocnika o terminie rozprawy. Zwrócić zatem trzeba uwagę, że w aktach znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki zawierającej zawiadomienie o terminie rozprawy z dnia 28 listopada 2014 r. Wynika z niego, że pełnomocnikowi skarżącego doręczono zawiadomienie o terminie rozprawy w dniu 7 listopada 2014r., a więc z trzytygodniowym wyprzedzeniem, co poddaje w wątpliwość wersję prezentowaną we wniosku o przywrócenie terminu, że pełnomocnik nie został w odpowiednim czasie powiadomiony o terminie rozprawy.
W realiach niniejszej sprawy nawet przyjęcie najpóźniejszego możliwego terminu ustania przyczyny uchybienia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z dnia 28 listopada 2014 r., czyli najbardziej korzystnego dla skarżącego w tym zakresie, prowadzi do konkluzji, że rozpatrywany wniosek jest spóźniony. Przyjdzie bowiem zauważyć, że pełnomocnik skarżącego wraz z wnioskiem z dnia 30 kwietnia 2015 r. przedłożył pismo PINB z dnia 20 kwietnia 2015 r., z którego treści wynika, że w piśmie z dnia 10 kwietnia 2015 r. skarżący poinformował PINB o złożeniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 28 listopada 2014 r. Z powyższego wynika, że już w dacie sporządzenia pisma z dnia 10 kwietnia 2015 r. skarżący posiadał wiedzę o rozprawie, która odbyła się 28 listopada 2014 r. i ogłoszonym w tym dniu orzeczeniu.
W konsekwencji należy przyjąć, że skoro skarżący posiadał wiedzę o wydanym w dniu 28 listopada 2014 r. wyroku już w dacie sporządzenia pisma z dnia 10 kwietnia 2015 r., to termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu upłynął najpóźniej w dniu 17 kwietnia 2015 r. Pełnomocnik skarżącego złożył zaś ów wniosek w dniu 30 kwietnia 2015 r. W tej sytuacji wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku jako spóźniony należy na podstawie art. 88 p.p.s.a. odrzucić i dlatego na podstawie tego przepisu Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.