Uzasadnienie
W dniu 10 kwietnia 2017 r. do akt sądowych wpłynęło pismo D. W. i M. W., w którym stwierdzają, że od rozpoznania niniejszej sprawy winien być wyłączony Referendarz sądowy Michał Kazek.
Na uzasadnienie wniosku podano, że wymieniony Referendarz sądowy kieruje do wnioskodawców wezwania do dodatkowych wyjaśnień, a wezwania te są niezasadne, bo wszystkie dane niezbędne do przyznania wnioskodawcom prawa pomocy są już w aktach sprawy. Wnioskodawcy dodali, że wyłączenie Referendarza sądowego leży w interesie publicznym i społecznym.
Następnie do akt sprawy wpłynęło pisemne wyjaśnienie Referendarza sądowego Michała Kazka z dnia 12 kwietnia 2017 r., w którym oświadczył on, że nie zachodzą wobec niego żadne okoliczności, które uzasadniałyby jego wyłączenie od orzekania w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
Stosownie do przepisu art. 18 § 1 w związku z art. 24 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) referendarz sądowy jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;
- 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia;
- 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;
- 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;
- 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą;
- 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie;
- 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.
Zgodnie zaś z art. 19 w związku z art. 24 § 1 p.p.s.a., sąd wyłącza referendarza sądowego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. W myśl art. 20 § 1 i § 2 p.p.s.a. wniosek o wyłączenie referendarza strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia.
Oceniając wniosek złożony w niniejszej sprawie sąd stwierdził, że zawarta w nim argumentacja jest w istocie wyrażeniem opinii wnioskodawców o tym, jak odbierają czynności referendarza sądowego. Jednak oczywiste jest, że niezadowolenie strony z kierowanych do niej wezwań, których autorem jest referendarz sądowy oraz z rozstrzygnięć wydawanych przez referendarza w tej i innych sprawach nie jest przesłanką do wyłączenia go od orzekania w niniejszej sprawie. Nie jest też uzasadnione powoływanie się przez wnioskodawców na interes publiczny czy społeczny, bowiem tak ogólne kategorie pojęciowe nie mogą być poczytane za argumenty wskazujące na zasadność wniosku o wyłączenie referendarza sądowego.
Zdaniem sądu treści zawarte we wniosku są więc bez znaczenia dla oceny przesłanek ustawowych ewentualnego wyłączenia referendarza od orzekania. Przy takim sformułowaniu zarzutów jasne jest, że wnioskodawcy w żaden sposób ich nie uprawdopodobnili. Nadto Referendarz sądowy Michał Kazek oświadczył, że nie zachodzą żadne z przesłanek opisanych w art. 18 i art. 19 p.p.s.a. i zdaniem sądu oświadczeniu temu nie można odmówić wiarygodności w świetle argumentacji przedstawionej we wniosku.
Z tych powodów Sąd, działając na podstawie art. 22 § 1 i § 2 oraz art. 151 w związku z art. 166 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.