Uzasadnienie
W toku postępowania sądowego w sprawie ze skargi skarżącego na uchwałę Rady Miasta Z. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odrzucenia protestu do projektu planu miejscowego, skarżący złożył pismo procesowe stanowiące dodatkową skargę na podjętą tego samego dnia uchwałę w sprawie uchwalenia planu miejscowego. Z uwagi na niedopuszczalność postępowania sądowego wobec kilku aktów, pismo to zostało skierowane do osobnego rozpoznania jako skarga na uchwałę dot. planu. Skarga ta wymagała jednak uzupełnienia i poprawienia, gdyż nie zawierała dokładnego wskazania zaskarżonego aktu, zaś w uzasadnieniu zawierała zarzuty jedynie wobec uchwały nr [...], bez elementów zaskarżenia innej uchwały tj. uchwały w sprawie planu miejscowego (patrz art. 57 § 1 pkt 1 i 3, art. 57 § 3 p.s.a., por. art. 101 ustawy o samorządzie gminnym).
Z odpowiedzi na skargę wynikało, że Gmina nie mogła odnieść się do nowego przedmiotu rozpoznania i dołączyła odpis protokołu z sesji Rady dokumentujący fakt niepodjęcia w dniu [...] uchwały w sprawie planu miejscowego.
W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia skargi skarżący podał, że nie może bliżej opisać zaskarżonej uchwały lub dołączyć jej odpisu, nadal jednak twierdził, że zaskarża uchwałę w sprawie planu podjętą w dniu [...], wbrew treści protokołu, którego moc dowodową kwestionował.
Skarżący pomimo wezwania nie uzupełnił zatem braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.s.a.). Można dodać, że zaskarżona uchwała, gdyby została podjęta, podlegałby opublikowaniu i nie było przeszkód do jej dokładnego opisania w skardze, niezależnie od zarzutów dot. formy protokołu z sesji Rady.