Uzasadnienie
Pismem z dnia 18 grudnia 2017 r. R. S. i B. S. wnieśli wspólną skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] r. Nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie SKO w L. z dnia [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Gminy M. z dnia [...] o rozgraniczeniu nieruchomości.
Skarżący zarzucili naruszenie przepisów prawa materialnego oraz prawa procesowego a także prawa własności, które miały lub mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. wniosło o jej oddalenie. Organ wyjaśnił przy tym, że pismem z dnia 22 września 2016 r. B. S. i R. S. zgłosili żądanie "sprawdzenia i skontrolowania prawidłowości" ostatecznej decyzji Naczelnika Gminy M. opisanej we wstępie uzasadnienia skargi.
Wobec wątpliwości co do prawno-procesowego charakteru pisma wnioskodawców, Kolegium odrębnymi pismami z dnia 13 października 2016 r. wezwało B. S. i R. S. o jednoznaczne sprecyzowanie żądania poprzez wskazanie trybu, w jakim domagają się rozpatrzenia wniesionej sprawy, w którym poinformowano, że nieuzupełnienie jego braków (sprecyzowanie żądania) w terminie 7 dni spowoduje pozostawienie pisma bez rozpoznania.
Robert Starak nie udzielił odpowiedzi na pismo Kolegium. Natomiast Beata Starak sprecyzowała w terminie swoje żądanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Skargę R. S. należało odrzucić.
Na wstępie wskazać trzeba, że przed dokonaniem oceny merytorycznej zasadności skargi sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi. W tym zakresie ustala, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., przesłankę taką stanowi niedopuszczalność wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego z uwagi na brak przymiotu strony w postępowaniu zakończonego aktem, który został zaskarżony do sądu.
Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (art. 50 § 2 p.p.s.a.).
Oceniając dopuszczalność skargi R. S., Sąd uznał, że adresatem zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia SKO była tylko i wyłącznie B. S..
W niniejszej sprawie skarga wniesiona została przez R. S., który nie był ani wnioskodawcą (brak usunięcia braku formalnego pisma z dnia 22 września 2016 r.) ani też adresatem tego postanowienia.
W sprawie jest zatem oczywiste, że stronami przed sądem w sprawie zaskarżonego postanowienia są jedynie B. S. i organ – Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L..
W związku z powyższym Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł, jak w postanowieniu.