Uzasadnienie
Pismem z dnia 9 września 2019 r. J. M., W. M. oraz W. M. (dalej: skarżący) wnieśli skargę na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie robót budowlanych związanych z budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym w zabudowie bliźniaczej.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II pismami z dnia 24 października 2019 r. wezwano skarżących do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, a także do uzupełnienia braków formalnych skargi: W. M. i J. M. przez podanie numerów PESEL, a W. M. przez podanie numeru PESEL, podpisanie skargi oraz nadesłanie egzemplarza odpisu skargi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Pismem z dnia 19 listopada 2019 r. skarżący J. M. oraz W. M. uzupełnili braki formalne skargi podając swój numer PESEL, zarazem poinformowali o uiszczeniu wpisu sądowego od skargi. Wezwanie skierowane do W. M. pozostało bezskuteczne.
Pismem z dnia 5 lutego 2020 r. skarżący złożyli oświadczenie o cofnięciu skargi. Obecni na rozprawie w dniu 6 lutego 2020 r. skarżący J. M. i W. M. podtrzymali swoje oświadczenie o cofnięciu skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Skargę W. M. należało odrzucić, zaś wobec skutecznego cofnięcia skargi przez J. M. oraz W. M. zaistniała podstawa do umorzenia postępowania sądowoadministracyjne wywołanego ich skargą.
Zgodnie z art. art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Nadto, w myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.
Powyższe wymogi formalne dotyczące pism procesowych wnoszonych do sądów administracyjnych mają również zastosowanie do skargi, co wynika wprost z art. 57 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wymienione w tym przepisie elementy.
Z akt sprawy wynika, że wezwanie skarżącego W. M. do uzupełnienia braków formalnych skargi pozostało bezskuteczne. Przesyłka zawierająca wezwanie, z uwagi na niepodjęcie przesyłki przez adresata pomimo dwukrotnego awizowania, została doręczona skarżącemu w trybie art. 73 p.p.s.a. Za datę doręczenia przesyłki zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. uznać należy 12 listopada 2019 r., zatem siedmiodniowy termin do usunięcia braków formalnych skargi upływał w dniu 19 listopada 2019 r. Tymczasem, co potwierdzają akta sprawy braki formalne nie zostały uzupełnione.
Wobec powyższego, okoliczności przywołane powyżej obligowały Sąd do odrzucenia skargi W. M. na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w pkt I sentencji postanowienia.
Stosownie do treści art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Zgodnie z regulacją art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Ponadto, w myśl art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.
W niniejszej sprawie skarżący, J. M., W. M. oraz W. M., w piśmie procesowym z dnia 5 lutego 2020 r. złożyli oświadczenie o cofnięciu skargi. Sąd uznał przy tym, że cofnięcie skargi nie zmierza ani do obejścia prawa, ani też do utrzymania w mocy aktu, który dotknięty byłby wadą nieważności. Podkreślić przy tym należy, że oświadczenie o cofnięciu skargi złożone przez skarżącego W. M. nie mogło odnieść skutku, gdyż skarga nie została przez niego skutecznie wniesiona z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi skutkujące jej odrzuceniem.
Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. umorzył postępowanie sądowoadministracyjne wywołane skargą J. M. oraz W. M., o czym orzeczono w pkt II sentencji postanowienia.
Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. W myśl zaś § 2 przywołanego przepisu postanowienie w przedmiocie zwrotu wpisu może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi sąd postanowił w pkt III postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.