Uzasadnienie
Według uzasadnienia skargi, skarżący nie stawił się na rozprawę w dniu [...], gdyż według wezwania przedmiot sprawy określony został niezgodnie z treścią skargi, dlatego też nie wniósł o jej odroczenie, przebywając w tym czasie na leczeniu. Skarżący bowiem przypuszczał, że sprawa nie zostanie w dniu [...] zakończona wyrokiem. Postępowanie w sprawie należy wznowić, aby rozpoznać prawidłowo określony w skardze przedmiot sprawy.
Skarga o wznowienie była niedopuszczalna.
Skarga ta nie zawierała uchybień formalnych, nie opierała się jednak na ustawowej podstawie wznowienia. W szczególności skarżący nie został pozbawiony możności działania wskutek naruszenia przepisów prawa, o ile, jak twierdzi, błędnie przypuszczał że termin rozprawy wyznaczonej w celu rozpoznania sprawy wszczętej na skutek jego skargi, nie zakończy się wydaniem wyroku kończącego postępowanie w tej sprawie. Skarżący był poinformowany o sposobie wyznaczenia przedmiotu rozpoznania na postawie treści jego skargi przy doręczeniu mu wezwania do uiszczenia wpisu od skargi, kolejno odpisu pisma w sprawie odpowiedzi na skargę oraz odpisu odpowiedzi na skargę, a ostatecznie w treści wezwania na rozprawę, co sam przyznał w skardze. W ramach rozpoznania sprawy Sąd nie mógł rozstrzygać o zupełnie innym przedmiocie rozpoznania, niż określony przy wszczęciu postępowania w oparciu o treść skargi. Skoro przyczyna wznowienia podana w skardze nie nawiązuje do treści ustawowych podstaw wznowienia, to zgodnie z art. 280 § 1 p.s.a. należało ją odrzucić.