Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 lutego 2009 r. referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie m.in. ustanowienia adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej we W., na pełnomocnika skarżącego została wyznaczona w dniu 13 marca 2009 r. adwokat J.N..
W piśmie z dnia 19 maja 2009 r. pełnomocnik skarżącej wskazała, że w załączeniu przesyła dowód pocztowy przesłania skarżącej opinii prawnej i wniosła o "przyznanie wynagrodzenia z uwzględnieniem podatku VAT."
W odpowiedzi na wezwanie Sądu o przedłożenie odpisu wskazanej ww. piśmie opinii, pełnomocnik skarżącej oświadczyła, że brak jest podstaw ustawowych do żądania przez Sąd od niej przedłożenia takiej opinii. Według pełnomocnik skarżącej fakt sporządzenia opinii i przesłania jej skarżącej stwierdza przesłany dowód nadania pocztowego. Dodała, że treść opinii ponadto zgodnie z uchwałą Naczelnej Rady Adwokackiej w W. została wysłana do Okręgowej Rady Adwokackiej we W..
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków odpowiednio według zasad określonych w Rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.).
Podkreślić jednak należy, że pełnomocnikowi ustanowionemu na podstawie art. 244 u.p.s.a. należy się wynagrodzenie jedynie za pomoc prawną rzeczywiście udzieloną, a w aktach niniejszej sprawy brak jest jakiejkolwiek czynności, która świadczyłaby o tym, że adwokat J.N. podjęła działania w interesie skarżącej. Ze względu na opłacanie tego wynagrodzenia ze środków publicznych sąd ma zarazem uprawnienie, jak i obowiązek ustalenia, czy pomoc prawna rzeczywiście została udzielona (zob. postanowienie SN z 16 marca 2000 r., I PZ 86/99, "Prawo i Zabezpieczenie Społeczne" 2001, nr 1, s.41). Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 22.12.2004 r. (sygn. akt OZ 720/04, ONSAiWSA 2005/5/93), gdy pomoc prawna polega na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, pełnomocnik powinien wykazać, że opinia została sporządzona i przekazana stronie.
W ocenie Sądu złożony do akt dowód nadania pocztowego potwierdza jedynie, że adwokat J. N. nadała na adres skarżącej jakiś list polecony. Z takiego dowodu nadania pocztowego, wcale nie wynika, iż rzeczywiście przesyłka ta zawierała opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, pomimo, że osoba wysyłająca tę przesyłkę zamieściła na dowodzie nadania adnotację "II SA/Wr 690/08 Opinia". Sąd oczywiście mógł poprzestać na oświadczeniu adwokat J. N., że tego rodzaju opinię sporządziła i wysłała ją skarżącej. Niemniej Sąd był również uprawniony- w sytuacji gdy pojawiły się wątpliwości- do żądania potwierdzenia przez pełnomocnika skarżącej dokonanie przez nią tej czynności procesowej. Zachowanie adwokat J. N. wskazuje, że wątpliwości Sądu nie były bezpodstawne, w przeciwnym razie pełnomocnik zamiast polemizować z Sądem niezwłocznie sporządziłaby odpis opinii i przesłała go do Sądu, tak jak to rzekomo uczyniła w stosunku do skarżącej i Okręgowej Rady Adwokackiej we W..
Na marginesie wskazać należy, że adwokat J. N. nie przedłożyła również do akt oświadczenia, o którym mowa w § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.). Zgodnie ze stanowiskiem doktryny i z utrwaloną linią orzecznictwa, jeśli wniosek nie zawiera takiego oświadczenia, to nie należy go uwzględniać (zob. B. Dauter... "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- komentarz", Zakamycze 2005, s. 599; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 października 1998 r., IICKN 687/98, OSNC 1999, nr 3, poz. 63).
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyżej wskazanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 u.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.