Uzasadnienie
Pismem z dnia 5 września 2016 r. M.P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie budynku mieszkalnego wolnostojącego. Pod skargą widnieje nieczytelny podpis (parafka), ale został on opatrzony zapisem "P.M.", wskazującym w sposób czytelny imię oraz nazwisko składającego podpis.
Zarządzeniem z dnia 12 października 2016 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 3 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. W wezwaniu wskazano również, że odpisem pisma mogą być też uwierzytelnione fotokopie lub uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 21 października 2016 r.. Pismem nadanym w dniu 28 października 2016 r. skarżący przesłał pismo z dnia 27 października 2016 r. wraz z jego dwoma egzemplarzami, pod którym widnieje czytelny podpis skarżącego (z imienia i nazwiska).
Z uwagi na fakt, że pismo z dnia 27 października 2016 r. nie jest odpisem skargi i zawiera dodatkowe oświadczenia, zarządzeniem z dnia 8 listopada 2016 r. wezwano ponownie skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 3 egzemplarzy poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych odpisów skargi z dnia 5 września 2016 r., jaka została złożona w dniu 8 września 2106 r. w organie, wraz z tym samym podpisem. Jednocześnie odesłano nadesłane w dniu 7 listopada 2016 r. odpisy pisma z dnia 27 października 2016 r.. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 21 listopada 2016 r.. Pismem nadanym w dniu 28 listopada 2016 r. skarżący przesłał ponownie pismo z dnia 27 października 2016 r. wraz z jego jednym egzemplarzem, pod którym widnieją kserokopia podpisu i oryginalny podpis skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Skarga do sądu administracyjnego może być skutecznie wniesiona, jeżeli odpowiada wymaganiom określonym w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Odpisami w rozumieniu § 1 mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej (art. 47 § 2 P.p.s.a.). Usunięcie braków formalnych w powyższym zakresie następuje w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a., który stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa stronę do jej uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W rozpatrywanej sprawie zarządzeniami z dnia 12 października i 8 listopada 2016 r. skarżący był dwukrotnie wzywany do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie 3 odpisów skargi - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Przy czym, w drugim wezwaniu wyraźnie wskazano, że należy nadesłać odpisy skargi z dnia 5 września 2016 r., jaka została złożona w dniu 8 września 2106 r. w Samorządowym Kolegium Odwoławczym. Mimo pełnej świadomości, że nadesłane pismo nie stanowi odpisu skargi, bowiem została zmieniona treść i data pisma, o czym świadczy prośba zawarta w końcowej części pisma z dnia 27 października 2016 r., w której skarżący wskazując, że jest człowiekiem młodym energicznym chcącym robić coś pożytecznego dla dobra społeczeństwa, wniósł o wyrażenie zgody do zmiany zapisu, skarżący dwukrotnie przesłał to samo pismo z dnia 27 października 2016 r.. Pismo to jednak – w ocenie Sądu – nie stanowi odpisów złożonej w dniu 8 września 2106 r. w organie skargi z dnia 5 września 2016 r..
Odpis skargi może być sporządzony dowolną techniką, powinien jednak oddawać pełną treść tego pisma i być poświadczony przez składającego pismo za zgodność z oryginałem. Właśnie okoliczność, że odpis skargi ma być treściowo zgodny z oryginałem oraz poświadczony za zgodność przez upoważnioną do tego osobę czyni niedopuszczalnym uznanie złożonych przez skarżącego pism z dnia 27 października 2016 r. jako odpisów jego skargi. Treść tych pism różni się od treści skargi, która wpłynęła do Sądu w dniu 12 października 2016 r.. Odmienna jest również data ich sporządzenia – 27 października 2016 r. - podczas, gdy skarga sporządzona została w dniu 5 września 2016 r.. Różnice pomiędzy nadesłanymi przez skarżącego pismami, a oryginałem skargi pozwala jedynie na przyjęcie, że są to pisma dotyczące tej samej sprawy, ale nic ponadto. Można również stwierdzić, że są to pisma podobne czy też stanowiące modyfikację złożonej wcześniej skargi, lecz z całą pewnością nie sposób uznać ich za odpisy w rozumieniu cytowanego wyżej przepisu art. 47 P.p.s.a..
Należy jeszcze odnieść się do prośby skarżącego o zaakceptowanie wprowadzonych w treści pisma z dnia 27 października 2016 r. zmian. Strona jak najbardziej jest uprawniona do modyfikowania bądź uzupełniania treści składanych pism, w tym również skargi. Nie oznacza to jednak, że zwalnia ją to z obowiązku uzupełnienia braków formalnych pism (skargi) składanych wcześniej, o ile intencją strony jest żeby wywołały one skutki prawne. Modyfikacja czy też uzupełnienie pisma (skargi) oznacza zatem złożenie kolejnego pisma procesowego, którego będą dotyczyły te same wymogi formalne jak każdego innego pisma składanego w postępowaniu.
Wezwanie z dnia 8 listopada 2016 r. doręczono skarżącemu w dniu 21 listopada 2016 r.. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia jego odbioru przesyłkę odebrał adresat. Termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął w dniu 28 listopada 2016 r.. Pomimo prawidłowego doręczenia wezwania do usunięcia braków formalnych skargi i wskazania w jaki sposób usunięcie tych braków ma nastąpić skarżący nie usunął ich w zakreślonym przez Sąd terminie. Skutkować to musi odrzuceniem skargi po myśli w/w art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.. Stąd orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia.
Podstawę orzeczenia w punkcie drugim sentencji stanowi art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.