Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na wyżej oznaczoną decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w kwocie 500 zł skarżący A.B. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu tego żądania wnioskodawca podał, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, jest osobą niepełnosprawną w stopniu lekkim, dzierżawiony grunt, który stanowił źródło jego dochodu, po powodzi w roku 2010 nie odzyskał swoich walorów. Jest współwłaścicielem nieruchomości mieszkalnej oraz gruntu, na którym jest ona postawiona. Jako dochód skarżący podał czynsz najmu mieszkania w kwocie 700 zł (brutto) oraz opłatę z tytułu umieszczenia reklamy na budynku w kwocie 100 zł (brutto). Do swoich stałych zobowiązań i stałych wydatków zaliczył opłaty i podatki od nieruchomości w kwocie 200zł (kwartalnie), składkę na ubezpieczenie mieszkania w kwocie 150 zł (rocznie), opłaty za media w kwocie 200 zł (miesięcznie) oraz wydatki na leki w kwocie 50 zł.
Do akt sprawy przedstawiono dokumenty, których treść potwierdza informacje wskazane we wniosku istotne dla oceny jego zasadności.
W sprawie zważono, co następuje.
Stosownie do brzmienia art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Zwolnienie od kosztów sądowych jest w istocie rodzajem pomocy państwa dla osób znajdujących się w obiektywnie trudnej sytuacji majątkowej i finansowej. Przy czym to do referendarza sądowego w wojewódzkim sądzie administracyjnym, kierującego się wskazaniami logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego i dostępnej wiedzy, należy ocena, czy takie okoliczności zachodzą.
W ocenie referendarza sądowego skarżący w sprawie wykazał, że nie jest w stanie bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego siebie ponosić kosztów sądowych w sprawie. Świadczą o tym z jednej strony kwota pieniężna, którą skarżący dysponuje miesięcznie na swoje utrzymanie – 800 zł, i brak majątku podlegającego spieniężeniu, z drugiej natomiast – sytuacja życiowa wnioskodawcy, w tym jego stan zdrowia.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2) i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, referendarz sądowy postanowił jak w sentencji.