Uzasadnienie
J. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii we [...] z dnia [...] grudnia 2020 r. utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Lekarza Weterynarii w [...] z dnia [...] października 2020 r. dotyczącą nakazu uboju świń utrzymywanych w gospodarstwie i zakazującą po uboju tych zwierząt, utrzymywania tego gatunku w gospodarstwie należącym do skarżącego. Nieludzkim jest pozbawienie jedynego źródła utrzymania, którym rodzina skarżącego zajmuje się już kolejne pokolenie.
Na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący podał, że nie hoduje już byczków i spełnia wszystkie wymogi weterynaryjne i bioasekuracji. Wyjaśnił, że hodowla świnek jest jego życiem - źródłem dochodu, z którego utrzymuje siebie, syna i chorą żonę. Za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji przemawia ważny interes finansowy skarżącego i jego rodziny. Ubój zwierząt jest dla skarżącego skazaniem na życie w nędzy i zmuszeniem do życia na koszt państwa. Wyjaśnił, że spełnione są wszystkie warunki sanitarne. Hodowane zwierzęta są zabezpieczone i nie występuje zagrożenie dla innych zwierząt.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Ponadto w ocenie [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z uwagi na charakter sprawy brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku strony o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże stosownie do § 3, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Instytucja wstrzymania wykonania ma jednak charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w przypadku zaistnienia przesłanek enumeratywnie wymienionych w art. 61 § 3 tej ustawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane.
Przedmiotem wniosku o zastosowanie ochrony tymczasowej jest decyzja w przedmiocie nakazu uboju zwierząt z gatunku świnia domowa, które są utrzymywane w gospodarstwie skarżącego.
W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, że ubój lub zabicie całego stada świń będących jedynym źródłem utrzymania skarżącego i jego rodziny spowoduje nieodwracalne skutki oraz znaczną szkodę.
Zdaniem Sądu w rozpatrywanej sprawie objęcie skarżącego ochroną tymczasową nie stoi w sprzeczności z celem ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt. Sąd ponadto stoi na stanowisku, że bez znaczenia jest fakt, iż na podstawie art. 48b ust. 2 ustawy o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, organ nadał zaskarżonej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Rygor natychmiastowej wykonalności nie stanowi przeszkody do zastosowania art. 61 § 3 p.p.s.a., bowiem przepisy ustawy o ochronie zdrowie zwierząt nie przewidują w tym przypadku wyłączenia jego stosowania. Zdaniem Sądu brak jest również dostatecznych podstaw do uznania, że niewykonanie przez skarżącego nakazu uboju świń realnie zagraża innym stadom.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.