Uzasadnienie
Pismem z dnia 30 października 2017 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 października 2017 r. sygn. akt II SA/Wr 701/17, wezwano D. P. do uiszczenia wpisu sądowego od sprzeciwu w kwocie 500 zł w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu.
D. P. (dalej: skarżąca) w dniu 7 listopada 2017 r. uiściła kwotę 100 zł tytułem wpisu sądowego od sprzeciwu.
Następnie pismem złożonym w Sądzie w dniu 13 listopada 2017 r. skarżąca oświadczyła, że wycofuje sprzeciw.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 64b § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Odpowiednie zastosowanie do sprzeciwu znajdzie przepis art. 60 p.p.s.a., zgodnie z którym skarżący może cofnąć skargę. Jednak Sąd przyjął, że skarżący może cofnąć sprzeciw wyłącznie wtedy, gdy zainicjował on postępowanie sądowoadministracyjne, to znaczy po tym, gdy sąd stwierdzi, że sprzeciw jest dopuszczalny i nie zawiera braków, które uniemożliwiałyby nadanie mu dalszego biegu. W sytuacji, gdy sprzeciw będzie zawierać braki (np. nie opłacono wpisu sądowego), sąd środek ten odrzuci (por. postanowienie NSA z 10 czerwca 1987 r., SA/Gd 537/87, opubl.: OSP 1990, Nr 4, poz. 207).
W niniejszej sprawie zgodnie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 października 2017 r. sygn. akt II SA/Wr 701/17 skarżąca była zobligowana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł, lecz uiściła wpis w kwocie 100 zł. Wobec tego Sąd stwierdził, że sprzeciw nie został należycie opłacony, a więc na mocy art. 220 § 3 w związku z art. 64b § 1 p.p.s.a. sprzeciw ten podlega odrzuceniu przez sąd. Na tej podstawie Sąd orzekł jak w pkt I sentencji.
Wskazać przy tym należy, że ewentualne uwzględnienie oświadczenia skarżącej o cofnięciu sprzeciwu (po uiszczeniu wpisu sądowego w należnej wysokości) wywołałoby umorzenie postępowania sądowego (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), co w swoich skutkach byłoby w zasadzie równoznaczne z odrzuceniem sprzeciwu. Zarówno bowiem umorzenie postępowania, jak i odrzucenie skargi (sprzeciwu), mają wyłącznie formalny skutek w postaci zakończenia postępowania sądowego bez dokonania przez Sąd oceny zarzutów podniesionych w skardze czy sprzeciwie. Skutek taki w niniejszej sprawie nastąpił z powodu odrzucenia sprzeciwu. Rozstrzygnięcie to ma skutek wyłącznie procesowy, bowiem z akt sprawy wynika, że wolą skarżącej i tak jest rezygnacja z popierania wniesionego sprzeciwu.
W konsekwencji powyższych rozważań, w pkt II sentencji postanowienia Sąd stosownie do przepisu art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 w związku z art. 64b § 1 p.p.s.a. zobligowany był orzec o zwrocie całego uiszczonego wpisu sądowego od sprzeciwu w sytuacji, gdy sprzeciw ten podlegał odrzuceniu.
Uwzględniając poczynione rozważania Sąd postanowił jak w sentencji.