Wyrok WSA we Wrocławiu z 21 lipca 2020 r., II SA/Wr 710/19

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu

Rozpoznanie

w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 lipca 2020 r.

Sprawa

sprawy ze skargi [...] w [...], Rodzinnego Ogrodu Działkowego "[...]" w [...] na decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia [...] września 2019 r. nr [...] w przedmiocie określenia opłaty zmiennej za pobór wód podziemnych oddala skargę w całości.

Skład

Sędzia WSA Władysław Kulon przewodniczący, sprawozdawca
Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis
Sędzia WSA Alicja Palus
referent Kinga Bilska protokolant

Uzasadnienie

Polski Związek Działkowców Stowarzyszenie Ogrodowe w [...] Rodzinny Ogród działkowy,,[...]" w [...], (dalej – skarżący albo ROD) wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w przedmiocie określenia opłaty zmiennej za pobór wód podziemnych. Z przedłożonych łącznie ze skargą akt administracyjnych wynika, że zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane w następujących uwarunkowaniach prawnych i faktycznych.

Starosta [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] orzekł o udzieleniu ROD pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód w zakresie poboru wód podziemnych. Dyrektor Zarządu Zlewni Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w [...] (dalej - Dyrektor Zarządu Zlewni), informacją z dnia [...] sierpnia 2019 r. ustalił ROD opłatę za usługi wodne za II kwartał 2019 r. w kwocie 3637 zł.

Zobowiązany do zapłaty w terminie prawem przewidzianym złożył reklamację od powyższej informacji. Według skarżącego opłata zmienna została ustalona w zawyżonej wysokości w związku z przyjęciem jednostkowej stawki na podstawie § 5 ust. 1 pkt 36 lit. a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2017 r. w sprawie jednostkowych stawek za usługi wodne (Dz. U. z 2017 r. poz. 2502, dalej jako: "rozporządzenie" albo r.o.u.w.) tj.: do celów innych niż wymienione w pkt 1-35, określonych w Polskiej Klasyfikacji Działalności a powinna być ustalona na podstawie § 5 ust. 1 pkt 39 rozporządzenia, tj.: do celów rolniczych lub leśnych za pobór wód podziemnych na potrzeby nawadniania gruntów i upraw, pobranych za pomocą urządzeń pompowych.

Dyrektor Zarządu Zlewni decyzją z dnia [...] września 2019 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 273 ust. 6 w zw. z art. 272 ust. 1 w zw. z art. 14 ust. 2 i 6 pkt 2, ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2268 ze zm., aktualny t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 310 ze zm. – powoływanej dalej jako u.p.w.), oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm., aktualny t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm. – powoływanej dalej jako k.p.a.), okreslił ROD opłatę zmienną za pobór wód podziemnych za okres II kwartału 2019 r. w wysokości 3637 zł.

W uzasadnieniu decyzji organ podał, że do obliczenia opłaty zmiennej przyjęto jednostkową stawkę na podstawie § 5 ust. 1 pkt 36 lit. a r.o.u.w. ponieważ cel poboru wody wynika z klasyfikacji PKD. Działalność ogródków działkowych jest sklasyfikowana w PKD w dziale 94: "Działalność organizacji członkowskich" (grupa/klasa/podklasa 94.99.Z - Działalność pozostałych organizacji członkowski, gdzie indziej nie niesklasyfikowanych). Wobec tego stawka opłat za usługi wodne musi być określona zgodnie z § 5 ust. 1 pkt 36 lit. a rozporządzenia.

Według organu w rozpoznawanej sprawie zaistniała przesłanka obligująca do wydania decyzji określającej wysokość opłaty zmiennej za okres II kwartału 2019 roku, która wynosi 3 637 zł za pobór wód podziemnych. Przepis art. 273 ust. 6 u.p.w. stanowi, że w razie nieuznania reklamacji właściwy organ Wód Polskich albo Wójt, Burmistrz lub Prezydent miasta określają wysokość opłaty za usługi wodne w drodze decyzji.

Określenia wysokości opłaty zmiennej Dyrektor Zarządu Zlewni dokonał w oparciu o normę prawną wynikającą z art. 272 ust. 1 u.p.w. oraz § 5 ust. 1 pkt. 36 lit. a rozporządzenia. Opłata zmienna za pobór wód podziemnych została obliczona jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty zmiennej do celów innych niż wymienione w pkt 1-35, określonych w Polskiej Klasyfikacji Działalności wynoszącej 0,115 zł za 1 m³ pomnożonej przez współczynnik różnicujący (2) dla wód, które nie podlegają żadnym procesom uzdatniania lub podlegają wyłącznie dezynfekcji lub demineralizacji albo innym procesom niewymienionym w § 5 ust 2 pkt 2-5 rozporządzenia i ilości pobranych wód 15815m³.

W ustawowym terminie ROD złożył skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zaskarżając ją w całości i zarzucając:

1. Błędne zakwalifikowanie, że pobór wód przez skarżącego jest do celu określonego w § 5 ust. 1 pkt 36 a r.o.u.w., tj. do innych celów niż wymienione w pkt 1- 35, określonych w Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD), a nie jak podnosi skarżący na cele rolnicze, co skutkowało ustaleniem opłaty zmiennej w zawyżonej wysokości,
2. Naruszenie art. 77 § 1 k.p.a. i art. 107 § 1 k.p.a. przez nie wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy i nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji, w szczególności nie odniesienie się do argumentów podniesionych w reklamacji.

Wobec podniesionych zarzutów skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i wstrzymanie jej wykonania.

W uzasadnieniu pisma procesowego skarżący podniósł, że pobór wód podziemnych z ujęcia objętego ustaleniem opłaty służy celom polegającym zaliczeniu do kategorii "celów rolniczych na potrzeby nawadniania gruntów i upraw". Pobór wód następuje na potrzeby ROD, gdzie woda jest wykorzystywana do nawadniania gruntów i upraw. Z uwagi na fakt, iż u.p.w. nie definiuje pojęcia celów rolniczych, odwołano się do znaczenia tego pojęcia na gruncie ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Oba akty prawne tworzą ramy prawne dla działań na rzecz ochrony zasobów naturalnych. Art. 1 u.p.w. stanowi, że "Ustawa reguluje gospodarowanie wodami zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju, w szczególności kształtowanie i ochronę zasobów wodnych, korzystanie z wód oraz zarządzanie zasobami wodnymi" zaś art. 1 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, stanowiącego "Ustawa reguluje zasady ochrony gruntów rolnych i leśnych oraz rekultywacji i poprawienia wartości użytkowej gruntów".

Obie ustawy służą realizacji tych samych celów i odnoszą się do tożsamych zadań władz publicznych, związanych z ochroną zasobów naturalnych. Różnice wynikają z kategorii zasobów objętych ochroną przez ustawy. Okoliczność ta czyni zasadnym wniosek, że dla ustalenia znaczenia pojęć niezdefiniowanych w u.p.w., a możliwych do zdefiniowania w oparciu o ustawę o ochronie gruntów rolnych i leśnych, będzie ona właściwsza, niż ustawy regulujące inne obszary np. obrót gospodarczy, jak ustawa z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (DZ. U. z 2018 r., poz. 2174 z późn. zm.)

Na gruncie ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych zdefiniowanie pojęcia "cele rolnicze" jest możliwe chociażby w oparciu o wykładnię art. 2 ust. 1 pkt 6 w zw. z. art. 4 pkt 6 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, który stanowi, że: "ilekroć mowa o przeznaczeniu gruntów na cele nierolnicze lub nieleśne - rozumie się przez to ustalenie innego niż rolniczy lub leśny sposobu użytkowania gruntów rolnych oraz innego niż leśny sposobu użytkowania gruntów leśnych". Z kolei w art. 2 ust. 1 pkt 6 powołanej ustawy ustawodawca przesądził, że "gruntami rolnymi, w rozumieniu ustawy, są grunty rodzinnych ogrodów działkowych".

Tym samym art. 2 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 4 pkt 6 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych stosowany a contrario, nakazują uznać, że wykorzystywanie gruntów na potrzeby rodzinnych ogrodów działkowych z definicji jest tożsame z wykorzystanie na cele rolnicze. Jeżeli zajęcie gruntu przez rodzinny ogród działkowy, przesądza o tym, że staje się on gruntem rolnym w rozumieniu ustawy, to nie jest możliwe, aby funkcjonowanie na gruncie rodzinnego ogrodu działkowego, mogło stanowić przesłankę dla przyjęcia, aby był on wykorzystywany na "cele nierolnicze lub cele nieleśne".

W dalszej kolejności należy przywołano art. 3 ust. 1 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych stanowiący, że "ochrona gruntów rolnych polega na ograniczeniu przeznaczania ich na cele nierolnicze lub nieleśne". Jeżeli ochrona gruntów rolnych, polega na ograniczeniu ich przeznaczania na cele nierolnicze lub nieleśne, zaś przeznaczenie gruntu pod rodzinny ogród działkowy jest równoznaczne z zakwalifikowaniem gruntu jako rolny, to z założenia przeznaczenie gruntu pod rodzinny ogród działkowy, wyłącza możliwość uznania go za przeznaczony na cel nierolniczy lub nieleśny, a co za tym idzie, nakazuje uznać za zajęcie na cel rolniczy lub leśny, przy czym art. 2 ust. 1 pkt 6 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych uzasadnia zaklasyfikowanie do kategorii "cel rolniczy".

Dalej skarżący wskazał na art. 15 ust. 1 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, zgodnie z którym "Właściciel gruntów stanowiących użytki rolne oraz gruntów zrekultywowanych na cele rolne jest obowiązany do przeciwdziałania degradacji gleb, w tym szczególnie erozji i ruchom masowym ziemi", by następnie jako oczywiste uznać, że kwestia nawadniania gruntu i utrzymywania na nim roślinności, jest jednym z mechanizmów służących przeciwdziałaniu degradacji gleb, w tym szczególnie ich erozji. Jako logiczne wskazano założenie, iż racjonalny ustawodawca na gruncie ustawy prawo wodne w sposób preferencyjny potraktował przypadki wykorzystania wody na cele służące zachowaniu innych dóbr, o analogicznym charakterze, jak dobra chronione przez prawo wodne. Stąd też odstąpił od obciążania poboru wody służącej nawadnianiu gruntów rolnych dodatkowymi opłatami. Zatem wykładnię prawa zastosowaną przez organ uznano za błędną również z uwagi na jej sprzeczność z ratio legis ustawy - tj. wdrażaniem i promowaniem działań skierowanych na ochronę dóbr naturalnych. Uwaga ta jest szczególnie zasadna w kontekście rodzinnych ogrodów działkowych, jeżeli zważyć, że art. 5 ustawy z dnia 13 grudnia 2013r. o rodzinnych ogrodach działkowych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2176) przesądza, iż "ROD stanowią tereny zielone i podlegają ochronie przewidzianej w przepisach o ochronie gruntów rolnych i leśnych, a także w przepisach dotyczących ochrony przyrody i ochrony środowiska".

Końcowo autor skargi wskazał, że powyższa interpretacja pojęcia "cele rolnicze" w rozumieniu ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych jest spójna z interpretacją tego pojęcia na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług. Jako przykład wskazano na odnoszącą się do art. 2 pkt 15 ustawy interpretację indywidualną z dnia [...] czerwca 2016 r., w której Dyrektor Izby Skarbowej w [...] (w sprawie symbol [...]) stwierdził:" Niezależnie od powyższej definicji, cele rolnicze wykłada się szerzej niż samą działalnością rolniczą, np. o prowadzenie ogródków przydomowych lub działkowych (tak: interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z [...] maja 201 Sr. nr [...] wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 października 2010r., sygn. akt I FSK1813/09).

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie natomiast z art. 3 p.p.s.a. wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy art. 145 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej - p.p.s.a.). Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Przeprowadzone w określonych wyżej ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem zarzutów skargi i wcześniej przedmiotem reklamacji skarżącego ROD był sposób ustalenia wysokości opłaty zmiennej za pobór wód podziemnych. Zgodnie z art. 35 ust. 3 pkt 1 u.p.w. usługi wodne obejmują pobór wód podziemnych lub wód powierzchniowych, zaś stosownie do art. 268 ust.1 pkt 1 tej ustawy za usługi wodne, w tym za pobór wód podziemnych lub wód powierzchniowych uiszcza się opłaty. Z kolei art. 298 pkt 1 u.p.w. stanowi, że opłatę za usługi wodne są obowiązane ponosić podmioty korzystające z usług wodnych.

Skarżący ROD posiada pozwolenie wodnoprawne wydane przez Starostę [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...], na pobór wód podziemnych w ilości 14112 m³/rok, co oznacza, że zgodnie z art. 298 pkt 1 u.p.w. jest podmiotem zobowiązanym do ponoszenia opłat za pobór wód podziemnych. Spór w kontrolowanej sprawie dotyczy wyłącznie sposobu ustalenia wysokości opłaty zmiennej.

Jak wynika z art. 270 ust. 1 u.p.w., opłata za usługi wodne za pobór wód składa się z opłaty stałej oraz opłaty zmiennej uzależnionej od ilości wód pobranych, zaś wysokość opłaty zmiennej za pobór wód podziemnych lub wód powierzchniowych ustala się jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty i ilości pobranych wód podziemnych lub wód powierzchniowych, wyrażonej w m³ (art. 272 ust. 1 u.p.w.). Wysokości stawek opłat za usługi wodne zostały określone w r.o.u.w, zgodnie z którym jednostkowe stawki opłat za usługi wodne za pobór wód w formie opłaty zmiennej, w zależności od ilości pobieranych wód w ramach pozwolenia wodnoprawnego albo pozwolenia zintegrowanego, do celów rolniczych lub leśnych za pobór wód podziemnych na potrzeby nawadniania gruntów i upraw, pobranych za pomocą urządzeń pompowych wynoszą 0,05 zł za 1 m³ pobranych wód podziemnych (§ 5 ust. 1 pkt 39 r.o.u.w.), natomiast do innych celów niż wymienione w pkt 1-35, określonych w Polskiej Klasyfikacji Działalności - 0,115 zł za 1 m³ pobranych wód podziemnych (§ 5 ust. 1 pkt 36 lit. a) r.o.u.w. W rozpoznawanej sprawie kwestią sporną była podstawa ustalenia wysokości opłaty zmiennej, w kontekście określenia celów, jakim służy pobór wód podziemnych dokonywany przez skarżący ROD. Organ przyjął stawkę wynikającą z § 5 ust. 1 pkt 36 lit. a) r.o.u.w., co było kwestionowane przez skarżący ROD, według którego stawka ta powinna wynikać z § 5 ust. 1 pkt 39, ewentualnie pkt 38 r.o.u.w. Organ uznał, że pobór wody nastąpił do innych celów niż wymienione w pkt 1-35, określonych w Polskiej Kwalifikacji Działalności, natomiast zdaniem skarżącego woda została pobrana do celów rolniczych na potrzeby nawadniania gruntów i upraw w rozumieniu pkt 39, ewentualnie pkt 38.

Istota sporu sprowadza się zatem do ustalenia celów do jakich została wykorzystana pobierana przez skarżący ROD woda, w szczególności czy były to cele rolnicze, jak twierdzi skarżący, czy też inne cele, jak przyjął organ. Ponieważ przepisy u.p.w. nie definiują pojęcia "celów rolniczych", konieczne było odwołanie się do innych aktów prawnych. Z przepisów ustawy ROD wynika, że rodzinne ogrody działkowe są urządzeniami użyteczności publicznej, służącymi zaspokajaniu wypoczynkowych, rekreacyjnych i innych potrzeb socjalnych członków społeczności lokalnych poprzez zapewnienie im powszechnego dostępu do rodzinnych ogrodów działkowych oraz działek dających możliwość prowadzenia upraw ogrodniczych na własne potrzeby, a także podniesienie standardów ekologicznych otoczenia (art. 4 ustawy ROD).

Podstawowe cele rodzinnych ogrodów działkowych określono w art. 3 ustawy ROD zaliczając do nich: 1) zaspokajanie wypoczynkowych i rekreacyjnych potrzeb społeczeństwa poprzez umożliwianie prowadzenia upraw ogrodniczych;

2. poprawa warunków socjalnych członków społeczności lokalnych;
3. pomoc rodzinom i osobom w trudnej sytuacji życiowej oraz wyrównywanie ich szans;
4. integracja wielopokoleniowej rodziny, wychowanie dzieci w zdrowych warunkach oraz zachowanie aktywności i zdrowia emerytów i rencistów;
5. integracja społeczna osób w wieku emerytalnym oraz niepełnosprawnych;
6. przywracanie społeczności i przyrodzie terenów zdegradowanych;
7. ochrona środowiska i przyrody;
8. oddziaływanie na poprawę warunków ekologicznych w gminach;
9. kształtowanie zdrowego otoczenia człowieka;
10. tworzenie warunków do udostępniania terenów zielonych dla społeczności lokalnych.

Z przytoczonych przepisów wynika, że funkcje rodzinnych ogrodów działkowych zostały ograniczone do zaspokajania potrzeb działkowca i jego rodziny w zakresie prowadzenia upraw ogrodniczych, wypoczynku i rekreacji. Prowadzenie upraw ogrodniczych na terenie rodzinnych ogrodów działkowych dotyczy jedynie drobnych upraw w celu zaspokojenia własnych potrzeb osób korzystających z rodzinnych ogrodów działkowych i nie może być utożsamiane z prowadzeniem działalności w celach rolniczych. Prowadzenie tych drobnych upraw nie następuje w celach rolniczych, czyli związanych z produkcją roślinną lub zwierzęcą, lecz jak wynika z istoty funkcji rodzinnych ogrodów działkowych w celu zaspokajania wypoczynkowych, rekreacyjnych i innych potrzeb socjalnych członków ROD. Co istotne, w art. 12 ustawy ROD na terenach rodzinnych ogrodów działkowych wprowadzono zakaz prowadzenia działalności gospodarczej lub innej działalności zarobkowej, a więc również działalności rolniczej. Wbrew stanowisku skarżącego ROD za przyjęciem, że na terenie rodzinnych ogrodów działkowych prowadzona jest działalność w "celach rolniczych" nie przemawia art. 5 ustawy ROD w myśl którego ROD stanowią tereny zielone i podlegają ochronie przewidzianej w przepisach o ochronie gruntów rolnych i leśnych, a także w przepisach dotyczących ochrony przyrody i ochrony środowiska. Art. 2 ust. 1 pkt 6 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych stanowi, że gruntami rolnymi, w rozumieniu ustawy, są grunty rodzinnych ogrodów działkowych i ogrodów botanicznych, zgodnie zaś z art. 3 ust. 1 pkt 1 tej ustawy ochrona gruntów rolnych polega na ograniczaniu przeznaczenia na cele nierolnicze lub nieleśne. Objęcie zatem terenów rodzinnych ogrodów działkowych taką samą ochroną, jak gruntów rolnych i leśnych, ma na celu ograniczanie przeznaczania gruntów ROD na cele nierolnicze lub nieleśne, nie oznacza jednak, że grunty te służą celom rolniczym.

Należy zauważyć, że definicja gruntów rolnych statuowana w art. 2 ust. 1 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych nie jest normatywnie jednolita, jako że efektywnie w sposób rolniczy mogą być użytkowane tylko grunty rolne określone w ewidencji gruntów jako użytki rolne (pkt 1) oraz zrekultywowane dla potrzeb rolnictwa (pkt 8), natomiast pozostałe grunty, tj. pod stawami rybnymi i innymi zbiornikami wodnymi, służącymi wyłącznie dla potrzeb rolnictwa (pkt 2), pod wchodzącymi w skład gospodarstw rolnych budynkami mieszkalnymi oraz innymi budynkami i urządzeniami służącymi wyłącznie produkcji rolniczej oraz przetwórstwu rolno-spożywczemu (pkt 3), pod budynkami i urządzeniami służącymi bezpośrednio do produkcji rolniczej uznanej za dział specjalny, stosownie do przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych i podatku dochodowym od osób prawnych (pkt 4), parków wiejskich oraz pod zadrzewieniami i zakrzewieniami śródpolnymi, w tym również pod pasami przeciwwietrznymi i urządzeniami przeciwerozyjnymi (pkt 5), pod urządzeniami: melioracji wodnych, przeciwpowodziowych i przeciwpożarowych, zaopatrzenia rolnictwa w wodę, kanalizacji oraz utylizacji ścieków i odpadów dla potrzeb rolnictwa i mieszkańców wsi (pkt 7), torfowisk i oczek wodnych (pkt 9) i pod drogami dojazdowymi do gruntów rolnych (pkt 10), z założenia, nie mogą służyć rolniczemu ich wykorzystaniu, co nie odbiera im normatywnego charakteru gruntów rolnych.

Zatem istota ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych sprowadza się do uregulowania zasad dotyczących ochrony gruntów rolnych i leśnych przed ich przeznaczeniem na cele nierolnicze lub nieleśne (art. 4 pkt 6), ale z przepisów tej ustawy nie da się wyinterpretować pojęcia "celów rolniczych", tym bardziej że ustawa ta takim pojęciem się nie posługuje. Objęcie zatem terenów rodzinnych ogrodów działkowych taką samą ochroną jak gruntów rolnych i leśnych nie oznacza, że tereny rodzinnych ogrodów działkowych są wykorzystywane do celów rolniczych. Tym bardziej wobec wprowadzonego w art. 12 ustawy ROD na terenach rodzinnych ogrodów działkowych zakazu prowadzenia działalności gospodarczej lub innej działalności zarobkowej, obejmującego również działalność rolniczą oraz w świetle ustawowych celów rodzinnych ogrodów działkowych określonych w art. 3 ustawy ROD.

Celem wyjaśnienia zmiany sytuacji w zakresie ustalenia opłaty za pobór wód dla ROD należy zauważyć, że do 1 stycznia 2018 r., zgodnie z wyraźnym postanowieniem art. 294 pkt 5a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, pobór wody na potrzeby nawadniania gruntów rodzinnych ogrodów działkowych był zwolniony z opłat. Przepis ten został uchylony przez art. 493 pkt 26 u.p.w. Mimo tego ustawodawca w tej ustawie nie wprowadził żadnych uregulowań dotyczących opłat za nawadnianie gruntów rodzinnych ogrodów działkowych. Brak takich uregulowań, przy jednoczesnym uchyleniu przepisu zwalniającego rodzinne ogrody działkowe z opłat za pobór wód, świadczy o tym, że zamiarem ustawodawcy było odstąpienie od szczególnego traktowania rodzinnych ogrodów działkowych w tym zakresie.

W świetle powyższych rozważań, należy zatem stwierdzić, że organ zasadnie obciążył skarżący ROD opłatą zmienną za pobór wód podziemnych, określając wysokość tej opłaty w oparciu o § 5 ust. 1 pkt 36 lit. a) r.o.u.w. w sprawie opłat, nie zaś na podstawie § 5 ust. 1 pkt 39 r.o.u.w., który stanowi o poborze wód podziemnych do celów rolniczych lub leśnych na potrzeby nawadniania gruntów i upraw, nie dotyczy zaś nawadniania gruntów rodzinnych ogrodów działkowych. Zarzuty skargi są nieuzasadnione, bowiem żaden ze wskazanych w niej przepisów mających zastosowanie w sprawie nie został naruszony.

Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę jako niezasadną.