Uzasadnienie
Pismem z dnia 7 września 2015 r. D. S. i L. S. wnieśli skargę na postanowienia D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. opisane w osnowie niniejszego postanowienia.
Na rozprawie, która odbyła się przed tutejszym Sądem w dniu27 stycznia 2016 r. L. S. działając we imieniu własnym, jak też jako pełnomocnik D.S. oświadczył, że cofa skargi dotyczące postanowień odnoszących się do zarzutów składanych przez nich w toku postępowania egzekucyjnego. Cofnięcie to obejmuje zatem wskazane wcześniej postanowienie z dnia 13 lipca 2015r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "u.p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność cofnięcia skargi uzależniona jest – według art. 60 zdanie 3 tej samej ustawy – od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie dopuszczalności dokonania tej czynności procesowej. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest przy tym jedynie w przypadku ustalenia, że wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W świetle materiału zebranego w sprawie i treści oświadczenia złożonego przez stronę skarżącą na rozprawie, cofnięcie skargi nie budzi - z tego punktu widzenia – wątpliwości. W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a., po-stępowanie wszczęte wniesieniem skargi podlegało umorzeniu. Z tego też względu orzeczono jak w sentencji postanowienia.