Uzasadnienie
Sąd ustalił na podstawie doręczonych przez Wojewodę D. akt administracyjnych, że zaskarżoną decyzję doręczono skarżącej spółce w ten sposób, iż w dniu 28 lipca 2016 r. – wobec niezastania adresata – przesyłkę złożono w placówce pocztowej Poczty Polskiej SA w W.. Zawiadomienie o tym pozostawiono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Następnie przesyłkę awizowano powtórnie, lecz nie została ona podjęta. Kopertę zawierającą decyzję pozostawiono w aktach administracyjnych. Zgodnie z art. 44 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.) w takiej sytuacji doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu 14-dniowego, w którym przesyłkę przechowywano w placówce pocztowej. Zatem uznać trzeba, że zaskarżoną decyzję doręczono spółce z dniem 11 sierpnia 2016 r.
Dalej trzeba powiedzieć, że w myśl art. art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Tymczasem skarżąca spółka wniosła skargę w dniu 30 września 2016 r., o czym świadczy prezentata na pierwszej stronie skargi wraz z adnotacją "złożono osobiście".
Sąd stwierdził więc, że w świetle przytoczonych okoliczności faktycznych i przepisów prawa, skarga została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia i należało ją odrzucić.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w pkt I sentencji postanowienia. Jeżeli chodzi o pkt II sentencji, Sąd wskazuje, że na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zwrot uiszczonego wpisu sądowego następuje z urzędu po uprawomocnieniu się niniejszego postanowienia.