Uzasadnienie
W zawartym w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji strona skarżąca wskazała, że zachodzi niebezpieczeństwo trudnych do odwrócenia skutków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Obowiązkiem strony wnioskującej było uprawdopodobnienie okoliczności uzasadniających żądanie. Okoliczności te muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, a nie tylko ogólny i hipotetyczny. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Twierdzenia te winny zostać poparte niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych, jak również skonkretyzowanych danych, wystarczająco obrazujących sytuację (zob. postanowienie NSA z dnia 18.12 2013 r., sygn. akt II FSK 2653/13, LEX nr 1404504; postanowienie NSA z dnia 8.10. 2013 r., sygn. akt II FSK 2290/13, LEX nr 1398157).
W rozpatrywanej sprawie poza powtórzenie treści przepisu strona skarżąca nie wykazała, w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje dla Gminy Wałbrzych skutki określone w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej p.p.s.a. (t. jedn. z 2012 r. Dz. U. poz. 270 ze zm.). Podkreślić należy, iż wykonanie świadczenia pieniężnego (np. wypłata odszkodowania) z natury rzeczy nie wywoła nieodwracalnych skutków, gdyż ewentualne uchylenie zaskarżonej decyzji i zmiana podmiotu zobowiązanego do wypłaty odszkodowania spowoduje, że Gmina W. będzie miała prawo regresu (zob. postanowienie NSA z 12.12.2013 r., sygn. akt II FSK 3440/13, LEX nr 1406550; postanowienie NSA z 12.09.2013 r., sygn. akt I FZ 310/13, LEX nr 1363508). Strona skarżąca nie wykazała również tego, że obowiązek wypłaty odszkodowań będzie tak dotkliwy finansowo, że zagrozi w sposób istotny funkcjonowaniu Gminy.
Przypomnieć należy, iż ocena przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. następuje z uwzględnieniem okoliczności indywidualnej sprawy i tylko w tych granicach możliwe jest ich badanie. W niniejszej sprawie Gmina zobligowana została do zapłaty odszkodowania w wysokości 429.185,20 zł. Kwota ta, w odniesieniu do wysokości budżetu Gminy nie może być uznana za taką, która spowoduje powstanie niebezpieczeństwa o jakim mowa w powołanym wyżej przepisie. Powyższej oceny nie zmienia także podnoszona w uzupełnieniu skargi okoliczności świadcząca o wniesieniu w sumie 6 skarg w identycznym stanie faktycznym i prawnym.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.