Uzasadnienie
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. postanowieniem z dnia [...] nr [...] utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. z dnia [...] nr [...] odmawiające wydania M i Z.F.protokołu z oględzin budynku mieszkalnego jednorodzinnego usytuowanego na posesji przy ul. [...] Nr [...] we W. Na opisane postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. skargę w dniu 18 lutego 2008 r. (vide: zawarta na zwrotnym potwierdzeniu odbioru k.23 data wpływu odpisu skargi przesłanej przez Sąd do organu za pośrednictwem którego skarga ta powinna być wniesiona do tegoż Sądu) wniósł pełnomocnik skarżących M i Z.F. – radca prawny mgr. M.S..
Wnosząc o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz poprzedzającego go rozstrzygnięcia organu I instancji pełnomocnik skarżących podniósł zarzuty naruszenia przez organy przy wydawaniu wskazanych aktów:
- - art. 28 k.p.a. przez odmowę uznania skarżących jako strony mającej interes prawny lub obowiązek dotyczący postępowania, albo żądającego czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek.
- - art. 75 § 1 i § 2 k.p.a. poprzez odmowę udostępnienia skarżącym oraz ich pełnomocnikowi prawnemu akt sprawy, sporządzania z nich notatek i odpisów oraz odmowy wydania z akt sprawy odpisów dokumentów uzasadnionych ważnym interesem skarżących.
- - przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane a w szczególności art. 65, art. 66 i innych przez niewykonanie ciążących na stronie i organie podporządkowanym obowiązków co mogło stanowić przyczynę nie wydania przez skarżących dokumentu oraz odmowy udostępnienia akt sprawy.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu, jako niedopuszczalna
Skarga jest środkiem prawnym uwzględnionym w przepisie art. 3 § 2 pkt.1-8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w dalszej części u.p.p.s.a, określającym zakres jurysdykcji sądów administracyjnych, umożliwiającym przeprowadzenie sądowej kontroli działań organów administracji publicznej w określonym ustawowo zakresie.
Zgodnie z art. 54 § 1 wskazywanego aktu skargę wnosi się do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej, oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien przekazać ją właściwemu organowi administracji publicznej.
W tym przypadku dla zachowania terminu do wniesienia skargi, konieczne jest, aby przed jego upływem pismo wpłynęło do właściwego organu (zob. Hanna Knysiak – Molczyk, s. 330 – 331 komentarza do ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wydanego pod redakcją Tadeusza Wosia przez Wydawnictwo Prawnicze LEXIS NEXIS Warszawa 2005 r.).
Jak wynika z akt sprawy, od dnia 14 stycznia 2008 r. (dzień skutecznego doręczenia pełnomocnikowi skarżących zaskarżonego postanowienia) rozpoczął swój bieg 30 dniowy termin na skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Termin na skuteczne wniesienie skargi przez skarżących upływał w dniu 13 lutego 2008 r. Tymczasem skarga M i Z.F. na opisane postanowienieWojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z zachowaniem przewidzianego art. 54 § 1 u.p.p.s.a. trybu (za pośrednictwem organu) została wniesiona do tutejszego Sądu przez pełnomocnika skarżących dopiero w dniu 18 lutego 2008 r. (vide: zawarta na zwrotnym potwierdzeniu odbioru data wpływu odpisu skargi przesłanej przez Sąd do organu za pośrednictwem którego skarga ta powinna być wniesiona do tegoż Sądu) a więc 5 dni po upływie przewidzianego prawem 30 – dniowego terminu do jej wniesienia.
Z tych też względów wobec niedopuszczalności skargi spowodowanej wniesieniem jej przez pełnomocnika skarżących po terminie, należało na podstawie art. 58 § 1 pkt.2 u.p.p.s.a orzec jak w sentencji.
Odrzucając skargę, która została wniesiona do wojewódzkiego sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, należało także stosownie do dyspozycji art. 232 § 1 pkt. 1 lit.a u.p.p.s.a zwrócić skarżącym cały uiszczony wpis. Na marginesie wskazać tu tylko wypada, iż art. 232 § 1 pk.1 lit. a u.p.p.s.a zdaje się nie uwzględniać zmienionego w tym względzie stanu prawnego. Jednakowoż zważyć należy, iż czynności wniesienia przez stronę skargi za pośrednictwem organu nie należy w aktualnym stanie prawnym, mającym zastosowanie w przedmiotowej sprawie utożsamiać z wysłaniem przez Sąd odpisu skargi organowi, wykluczającego w myśl literalnej treści przepisu art. 232 § 1 pkt.1 lit. a. u.p.p.s.a możliwość zwrotu stronie całego uiszczonego przez nią wpisu.