Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W., odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J. G. z dnia [...] r. nr [...] o nałożeniu na L. M. grzywny w celu przymuszenia.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu złożonej [...] r. M. i L. M. oprotestowali postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...]"i inne bezprawne czynności" organów obu instancji. W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący w piśmie z dnia [...] r. oświadczyli, że przedmiotem ich skargi są postanowienia organu odwoławczego z dnia [...] r. o numerach [...], [...], [...] oraz [...]. Zaskarżonym postanowieniom zarzucili naruszenie prawa materialnego i procesowego, co ich zdaniem powinno skutkować stwierdzeniem nieważności tych aktów.
Wyrokiem z dnia 27 stycznia 2011 r. (sygn. akt II SA/Wr 640/10) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę, stwierdzając, że postanowienie D. nr [...] nie narusza prawa. Na skutek rozpoznania skargi kasacyjnej skarżących Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 13 września 2012 r. (sygn. akt II OSK 983/11) uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA we Wrocławiu. W uzasadnieniu tego wyroku podano, że Sąd powinien był rozpatrzyć osobno skargi dotyczące odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia, a następnie skargi w zakresie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia.
Wobec powyższego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA we Wrocławiu z dnia 31 października 2012 r. ze sprawy oznaczonej sygnaturą II SA/Wr 740/12 (dotyczącej postanowienia nr[...], poprzednio oznaczonej jako sygn. akt II SA/Wr 640/10) wyłączono sprawy skarg na postanowienia nr [...] (obecnie sygn. akt II SA/Wr 752/12), nr [....] (obecnie sygn. akt II SA/Wr 753/12) i nr [....] (obecnie sygn. akt II SA/Wr 754/12).
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II wezwano L. M. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie nr [...] w kwocie 100 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie to zostało zaskarżone w drodze zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem z dnia [...] r. oddalił zażalenie.
W związku z powyższym pismem z dnia 21 stycznia 2013 r. wezwano L. M. do uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, które to zostało doręczone adresatowi w dniu 25 stycznia 2013 r.
W zakreślonym terminie skarżący nie uiścił wymaganego wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
W myśl art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Stosownie do przepisu art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, w tym w szczególności strona postępowania administracyjnego.
Jak wynika z analizy zaskarżonego postanowienia dotyczy ono odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie organu stopnia powiatowego, które zostało skierowane do L. M. Zatem jedynie L. M. był stroną postępowania przed organem I instancji i jedynie on mógł wnieść zażalenie na to postanowienie.
Wobec tego należy powiedzieć, że M. M. nie ma legitymacji czynnej do zaskarżenia do sądu administracyjnego postanowienia D. z dnia [...] r. nr[...], ponieważ nie była stroną postępowania, w którym postanowienie to zapadło. W tym stanie rzeczy oczywistym jest, że M. M. nie może skutecznie wnieść skargi do sądu administracyjnego na postanowienie, które nie było do niej skierowane.
Osoba niemająca interesu prawnego nie może poszukiwać ochrony na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego. W rezultacie skarga wniesiona przez podmiot, który a limine ("u progu" postępowania) nie może mieć legitymacji skargowej, podlega odrzuceniu, natomiast stwierdzenie w toku postępowania, że wnoszący skargę nie legitymuje się interesem prawnym, powoduje oddalenie skargi (por. szerzej: uchwała NSA z 11 kwietnia 2005 r., OPS 1/04, ONSAiWSA 2005, Nr 4, poz. 62; postanowienie NSA z 9 września 2004 r., OZ 399/04, ONSAiWSA 2005, Nr 2, poz. 42).
Natomiast skarga L. M. podlegała odrzuceniu z tego względu, iż skarżący nie uiścił w terminie wymaganego wpisu.
Zgodnie z art. 230 p.p.s.a. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że "Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały" (§ 1), a w dalszej swojej części wyjaśnia, że "Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania." (§ 2).
Przywołana wyżej regulacja określa wpis jako opłatę sądową, przy czym ustawodawca zastrzega poprzez treść art. 220 § 1 (zd. pierwsze), że brak opłaty pozbawia Sąd możliwości podjęcia jakiejkolwiek czynności na skutek pisma, którego ten brak dotyczy.
Zgodnie z przyjętymi standardami proceduralnymi brak opłaty sądowej w formie wpisu traktowany jest jako szczególny brak formalny skargi, którego stwierdzenie obliguje Sąd do wezwania strony skarżącej do uiszczenia wpisu w podanej kwocie, w ustawowym terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Taki bowiem skutek zaniechania w tym zakresie ustala przepis art. 220 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Mając na uwadze fakt, iż skarżący L. M., mimo upływu zakreślonego terminu, nie uiścił należnego wpisu sądowego, złożona przez niego skarga podlegała odrzuceniu.
Wobec zatem powyższego - orzeczono jak w sentencji postanowienia.