Uzasadnienie
4 II SA/Wr 76/02 2
Uzasadnienie.
Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia [...]roku (Nr [...]) utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] roku (Nr [...]), którą pozbawiono S. U. uprawnień kombatanckich.
Decyzja Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...]roku została doręczona S. U. w dniu [...]roku.
S. U. pismami z dnia [...]roku i z dnia [...]roku skierowanymi do Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych domagał się ponownego rozpoznania sprawy, wskazując przy tym w pierwszym z tych pism, że nie zamierza wnosić skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych pismami z dnia [...]r. (Nr [...]) i z dnia [...]roku (Nr [...]) informował S. U., że decyzja z dnia [...]r. stała się ostateczna w administracyjnym toku instancji.
Pismem z dnia [...] roku, nadanym w urzędzie pocztowym w dniu [...] roku S. U. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
W skardze wskazał, że kwestionuje pismo Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] roku (Nr [...]) i przytaczał argumenty, które winny doprowadzić do przywrócenia uprawnień kombatanckich. W skardze zawarty został także wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, sformułowany jako wniosek o przywrócenie "terminu odwoławczego".
W toku postępowania sądowego skarżący dwukrotnie był przez Sąd wzywany do określenie, czy skarga została wniesiona na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...]roku, czy też na pismo organu z dnia [...] roku (Nr [...]), skarżący jednak nie udzielił na to pytanie odpowiedzi.
4 II SA/Wr 76/02 3
W celu wyjaśnienia przedmiotu skargi i ewentualnie wniosku o przywrócenie terminu została wyznaczona rozprawa, jednakże skarżący na rozprawę nie stawił się i nie złożył żadnych oświadczeń w tym przedmiocie.
Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271 ze zmn.) do rozpoznania skargi wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu przed dniem 1 stycznia 2004 roku - właściwy obecnie jest Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) - sądy administracyjne powołane zostały do kontroli działalności administracji publicznej. Kontrolę tę sprawują przez orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, niektóre postanowienia wydane w toku postępowania administracyjnego i egzekucyjnego, rozpatrując skargi na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, na akty prawa miejscowego jednostek samorządu terytorialnego, akty nadzoru nad działalnością samorządu terytorialnego oraz na bezczynność organów administracyjnych.
W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na pismo Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, które stanowi korespondencję organu ze skarżącym, prowadzonej w związku z kolejnymi pismami skarżącego i udzielaniem informacji, że decyzja Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia [...]roku (Nr [...]) stała się ostateczna w administracyjnym toku instancji.
Zaskarżone pismo nie stanowi decyzji administracyjnej, w rozumieniu wskazanego wyżej art. 3 § 2 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270). Nie stanowi 4 II SA/Wr 76/02 4 też czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt. 4 cyt. ustawy.
W związku z tym pismo objęte skargą nie podlega kontroli sądu administracyjnego.
Dodatkowo Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazuje, że dwukrotnie skarżący był wzywany do sprecyzowania przedmiotu zaskarżenia, jednakże nie zajął w tym przedmiocie żadnego stanowiska. W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny przyjął, że brzmienie skargi przesądza o tym, jaki jest przedmiot zaskarżenia. Z uwagi na to, że w skardze skarżący wyraźnie wskazał, że wnosi skargę na pismo Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...]roku (Nr [...]) Sąd przyjął, że skarga została faktycznie wniesiona na to pismo. Jednakże - jak już wyżej wskazano -zasadność i treść tego pisma nie podlega kontroli Sądu, gdyż taki rodzaj wypowiedzi organu, w świetle art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270), nie mieści się w kategorii spraw oddanych do właściwości sądu administracyjnego
Stosownie do art. 58 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia.