Uzasadnienie
S. i B. K. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na pismo D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. w przedmiocie uznania za bezzasadny zarzut bezczynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. w sprawie wyegzekwowania obowiązków wynikających z decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia 18 czerwca 1993 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna. Stosownie do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne,
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5) akty prawa miejscowego (...);
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu admin. publicznej;
- 7) akty nadzoru (...);
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt. 1 -4.
Z powyższego wynika, że wśród ww. skarg nie mieści się możliwość wniesienia skargi na opisane w części wstępnej postanowienia a skierowane do B. i
S. K. pismo D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia 2 stycznia 2007 r. będące w istocie zawiadomieniem o sposobie załatwienia określonej w art. 227 skargi powszechnej.
Zawarte w Dziale VIII k.p.a przepisy prawa regulują problematykę składania skarg na zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez organy albo przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenia praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.
Postępowanie w sprawie skargi powszechnej ma pewne tylko cechy postępowania administracyjnego uproszczonego (J. Lang, Struktura prawna skargi w prawie administracyjnym, Wrocław 1972 r., s.11.). Ten jego charakter podkreślany jest nie tylko zamieszczeniem przepisów w Kpa oraz silnym związaniem z postępowaniem administracyjnym, lecz przede wszystkim tym, że organy prowadzące to postępowanie działają jako administracyjne z uwagi na przedmiot skargi jakim jest krytyka organizacji lub działania organów lub instytucji oraz osób w nich zatrudnionych.
Jak wynika z akt niniejszej sprawy taką krytykę działania a ściślej mówiąc braku odpowiedniego działania ze strony Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego podjęli w formie skargi powszechnej S. K. i B. K. W tym zakresie skarżący zakwestionowali stanowisko jakie zajął Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T., w przedmiocie wykonania przez H. P. obowiązków wynikających z ostatecznej decyzji zgodnie ze sztuką budowlaną i normami budowlanymi i stwierdzenia braku podstaw do skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego.
W odpowiedzi na tak skonstruowaną skargę powszechną Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego pismem z dnia 2 stycznia 2007 r. poinformował skarżących o bezzasadności ich zarzutów dotyczących bezczynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. w sprawie wyegzekwowania obowiązków wynikających z decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia 18 czerwca 1993 r.
W tym miejscu należy podkreślić, iż na tle cytowanego, art. 3 § 2 u.p.s.a wymieniającego te spośród prawnych form działania organów administracji publicznej, które podlegają kontroli sądu administracyjnego, stanowisko organu administracji publicznej zajęte w sprawie wyżej opisanej skargi - zawarte w piśmie z dnia 2 stycznia 2007 r. nie spełnia ściśle określonych w tym przepisie kryteriów dopuszczalności zaskarżenia działań organów administracji na drodze sądowej.
Warto również dodać, że takie stanowisko znajduje swoje potwierdzenie również w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w tezie postanowienia NSA
Sygn. akt II SA/Wr 76/07 z dnia 9.12.1999 r. III SAB 7/99 stwierdził, że "ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII k.p.a nie podlega kognicji Naczelnego Sądu Administracyjnego".
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny, uznając skargę za niedopuszczalną - zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt.1 powoływanej poprzednio ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzekł jak w sentencji.