Uzasadnienie
Jak wynika z akt sprawy tut. Sądu sygn. akt II SA/Wr 3251/2001 decyzją z dnia [...]nr [...]Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego J. R. nakazał skarżącym uzyskanie w wyznaczonym terminie pozwolenia na użytkowanie studni oraz przyłącza wybudowanych bez pozwolenia na budowę, a następnie decyzją z dnia [...] nr [...]nakazał im rozbiórkę wobec niewykonania nakazanej czynności. Postanowieniem z dnia [...]nr [...] D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. na skutek odwołania skarżących stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Przedmiotem rozpoznania w powołanej sprawie jest skarga na to postanowienie.
W dniu [...]skarżący skierowali do tut. Sądu pismo z dnia [...]opatrzone sygn. akt II SA/Wr 3251/2001 i nazwą skarga, opisujące uchybienia obowiązkom służbowym przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego J.R. oraz D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego J. M., a także bezzasadność decyzji nr [...]i [...]. W uzasadnieniu tej skargi skarżący kwestionowali ponadto zasadność decyzji z 1971r. o przekazaniu gospodarstwa rolnego przez rodziców skarżących za rentę na Skarb Państwa oraz podziału siedliska w 1983r. i sprzedaży jego części osobom trzecim. Do skargi dołączyli w szczególności kserokopię decyzji z 1993r. o udzieleniu skarżącym pozwolenia na budowę studni z przyłączeniem.
W odpowiedzi na zarządzenie o uzupełnienie skargi (pisma z dnia [...]nadanego dnia [...]) skarżący podali jedynie, że złożyli pismo procesowe z dnia [...]. Wobec dołączenia tego pisma do akt sprawy sygn. akt II SA/Wr 3251/2001 i braku wyjaśnienia przez skarżących innego znaczenia skargi z dnia [...], skardze tej został nadany dalszy bieg zgodnie z nazwą i treścią tego pisma procesowego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, że w sprawie nie zapadły decyzje merytoryczne organu odwoławczego.
Na rozprawie skarżący oświadczyli, że cofają skargę. Cofnięcie skargi należało uznać za skuteczne, skoro zawierała ona elementy skargi powszechnej oraz zaskarżenia decyzji organu I instancji bez wyczerpania środków zaskarżenia, zatem kwalifikowała się do odrzucenia jako niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze oraz zgodnie z art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. przepisy wprowadzające (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) orzeczono jak na wstępie.