Uzasadnienie
W skardze na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia 26 sierpnia 2022 r. (nr 867/2022) w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego budynku, E. G. i J. G. (dalej: skarżący, strona skarżąca) zastępowani przez profesjonalnego pełnomocnika wnieśli o wstrzymanie wykonania wskazanej decyzji.
Wniosek ten nie został uzasadniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Rozpatrując wniosek strony w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd związany jest przesłankami ustawowymi, którymi są niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki te mogą zaistnieć łącznie lub oddzielnie. Omawiany przepis nie nakłada przy tym na stronę obowiązku udowodnienia wyżej wskazanych przesłanek. Wnioskodawca musi jednakże uprawdopodobnić ich zaistnienie. Celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu prawomocnego rozpoznania skargi, w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom.
Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Przyjmuje się, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z 3 sierpnia 2006 r. sygn. akt II SA/Bk 352/06; postanowienie NSA z 8 sierpnia 2014 r. sygn. akt II OZ 752/14 – publ. CBOSA).
Mając powyższe na uwadze, Sąd wskazuje, że skarżący nie uprawdopodobnili zaistnienia przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie został bowiem uzasadniony. Strona skarżąca nie wskazała na czym polegałaby ewentualna znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji. Nie przedstawiła żadnych argumentów przemawiających za wystąpieniem niekorzystnych z punktu widzenia jej interesów następstw wykonania tej decyzji. Tak skonstruowany wniosek uniemożliwia dokonanie oceny, czy i jakie negatywne skutki mogą wystąpić w razie wykonania zaskarżonej decyzji. Zasadnie podnosi się w orzecznictwie, że nie można przenosić na Sąd obowiązku wykazania okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu w sytuacji, gdy strona we wniosku okoliczności tych nie wskazuje (por. postanowienie NSA z dnia 14 stycznia 2015r., sygn. II OZ 1399/14, publ. CBOSA).
Niezależnie od powyższego Sąd zwraca uwagę, że analizując wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie można tracić z pola widzenia skutków jakie rodzi ono dla objętego zaskarżoną decyzją stanu faktycznego. Pomijając aspekt merytoryczny decyzji niepodlegający rozpoznaniu w postępowaniu wpadkowym, jakim jest rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu nie można pomijać faktu, że wydane w sprawie decyzje (zarówno organu I instancji, jak i organu odwoławczego) były konsekwencją ustalenia bardzo złego stanu technicznego budynku. Zatem przychylenie się do wniosku strony skarżącej i wstrzymanie zaskarżonej decyzji rodziłoby skutek w postaci akceptacji takiej sytuacji przez Sąd.
Zaznaczyć jednak należy, że odmowa wstrzymania wykonania aktu nie oznacza oceny zasadności skargi. Ewentualna niezgodność decyzji z prawem, która co do zasady będzie przedmiotem oceny Sądu w dalszym toku postępowania, jest kwestią niezależną od ochrony tymczasowej wynikającej z art. 61 § 3 p.p.s.a.
Mając na względzie wszystkie powyższe okoliczności, Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.