Uzasadnienie
Zgodnie z art. 177 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302; dalej: p.p.s.a.) w razie ustanowienia w ramach prawa pomocy adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego po wydaniu orzeczenia, na wniosek złożony przez stronę, której doręcza się odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym z urzędu, albo przez stronę, która zgłosiła wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu, jednak nie wcześniej niż od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W myśl art. 177 § 4 p.p.s.a. jeżeli pełnomocnik wyznaczony na podstawie art. 253 § 2 nie stwierdza podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, składa w sądzie, w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, sporządzoną przez siebie opinię w tym przedmiocie wraz z odpisem dla strony, dla której został ustanowiony. Sąd doręcza odpis opinii stronie. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej przez stronę biegnie od dnia doręczenia odpisu opinii, o czym sąd poucza stronę, dokonując doręczenia.
W związku z wnioskiem strony skarżącej wyznaczono dla niej adw. K. S. jako pełnomocnika w ramach przyznanego stronie prawa pomocy. Do wyznaczenia doszło w dniu 14 czerwca 2018 r. (dowód: k. 71 akt), a więc już po wydaniu wyroku z dnia 31 stycznia 2018 r. Wymaganą opinię o niestwierdzeniu podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej adw. K. S. wniosła jednak dopiero w dniu 8 sierpnia 2018 r., a więc z przekroczeniem terminu 30-dniowego, który rozpoczął bieg w dniu 14 czerwca 2018 r. To zaś oznacza, że z powodu uchybienia terminowi do złożenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął termin dla strony skarżącej do ewentualnego wniesienia skargi kasacyjnej.
Uwzględniając, że w myśl art. 177 § 5 p.p.s.a. sąd ocenia, czy opinia została sporządzona z zachowaniem zasad należytej staranności, stwierdzić należało, że złożona w niniejszej sprawie przez adw. K. S. opinia, o której mowa w art. 177 § 4 p.p.s.a. nie została sporządzona z zachowaniem zasad należytej staranności, ponieważ: 1) została złożona po upływie terminu 30-dniowego dopiero po wezwaniu Sądu, 2) zawarto w niej twierdzenie, że sąd administracyjny nie był właściwy do rozpoznania skargi, co jest sprzeczne z art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a., a jednocześnie stanowi bezwzględną podstawę kasacyjną (art. 183 § 2 pkt 1 p.p.s.a.), a zatem wniesienie opinii o bezzasadności wnoszenia skargi kasacyjnej wydaje się nieuzasadnione, 3) powołano się w niej na to, że strona skarżąca nie zażądała wniesienia skargi kasacyjnej, co jednak nie może być przesłanką sporządzenia opinii, 4) nie odniesiono się w niej w żadnym miejscu do podstaw wnoszenia skargi kasacyjnej, o których mowa w art. 174 p.p.s.a. i nie wskazano na to, dlaczego pełnomocnik uznał, że w postępowaniu sądowym nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego.
W tym stanie rzeczy należało postanowić jak w sentencji. Skutkiem niniejszego postanowienia, które nie podlega zaskarżeniu, jest zawiadomienie właściwej okręgowej rady adwokackiej, która wyznaczy innego pełnomocnika. Uchybiony termin do wniesienia skargi kasacyjnej, w którym możliwe będzie również wniesienie ewentualnej opinii, o jakiej mowa w art. 177 § 4 p.p.s.a., będzie mógł być przywrócony na zasadach, o których mowa w art. 86 i art. 87 p.p.s.a.