Uzasadnienie
Przedmiotem skargi wniesionej przez W. i M. Z. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a przekazanej według właściwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...], nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie [...] z dnia [...], nr [...], umarzającą postępowanie administracyjne dotyczące żądania rozbiórki urządzeń grzewczych zamontowanych w piwnicy domu położonego w K. przy ul. [...].
Pismem procesowym z dnia 4 marca 2004 r. pełnomocnik skarżących cofnął wniesioną przez siebie skargę, wyjaśniając, iż pomieszczenia piwniczne, w których zlokalizowano sporną kotłownię przestały być ich własnością i przeszły w wyniku zniesienia współwłasności do innych osób.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W rozpoznawanej sprawie czynność procesowa pełnomocnika skarżących nie wykracza poza zakres udzielonego im pełnomocnictwa, nie zmierza także do obejścia prawa. Na obecnym etapie postępowania nie można również przyjmować, iż zaskarżona decyzja dotknięta jest wadą nieważności.
Tym samym nie występują w sprawie przesłanki negatywne wyłączające możliwość uznania tej czynności za prawnie skuteczną.
W świetle powyższego, zgodnie z przepisem art.161 § 1 pkt 1 przywołanej ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stanowiącym, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, należało postanowić jak w sentencji.