Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] (nr [...]) Wojewoda D., dalej jako "organ odwoławczy", uchylił celem ponownego rozpatrzenia sprawy decyzję Prezydenta W. z [...] (nr [...]) odmawiającą we wznowionym postępowaniu uchylenia ostatecznej decyzji Prezydenta W. z [...] (nr [...]) zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na nadbudowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego o dwie kondygnacje, przebudowę w parterze oraz rozbudowę o dwa zewnętrzne szyby dźwigowe przy ul. Z. we W., za działce nr [...] oraz części działki nr [...],[...], obręb P..
W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że niezasadne jest twierdzenie organu pierwszej instancji, jakoby właściciele lokali mieszkalnych budynku, objętego planowaną nadbudową i przebudową, nie mieli interesu prawnego w sprawie. W ocenie organu odwoławczego przedwczesne było stanowisko, że w sprawie nie wystąpiła przesłanka wznowienia z art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że zakres oddziaływania inwestycji dotyczącej budynku wielolokalowego dotyczy nie tylko nieruchomości wspólnej ale także poszczególnych lokali. W ocenie organu odwoławczego w postępowaniu wystąpiła konieczność przeprowadzenia dalszych ustaleń faktycznych w kierunku wyjaśnienia kwestii zgody właścicieli lokali na inwestycję, jako czynność przekraczającą zakres zwykłego zarządu.
W sprzeciwie od powyższej decyzji Miejska Spółdzielnia Mieszkaniowa we W. – dalej jako "skarżąca" - zarzuciła naruszenie art. 138 § 2 kpa, bowiem zakres koniecznych ustaleń nie przekraczał – w jej ocenie – ram uzupełniającego postępowania dowodowego, dopuszczalnego na etapie odwoławczym.
W odpowiedzi na sprzeciw organ odwoławczy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu decyzji.
Pismem procesowym z dnia 28 II 2019 r. skarżąca cofnęła sprzeciw wyjaśniając, że czynność ta wynika z faktu cofnięcia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego. Jednocześnie wniesiono o zwrot uiszczonego wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 60 w zw. z art. 64b § 1 ustawy z 30 VIII 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm.) – dalej "ppsa" - skarżący może cofnąć sprzeciw. Cofnięcie sprzeciwu wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie sprzeciwu za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Stosownie zaś do art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64b § 1 ppsa, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął sprzeciw.
Wobec jednoznaczności oświadczenia skarżącej o cofnięciu sprzeciwu i braku w konkretnym przypadku podstaw do uznania cofnięcia sprzeciwu za niedopuszczalne, postępowanie sądowe należało umorzyć na zasadzie art. 161 § 1 pkt 1 ppsa.
O zwrocie wpisu postanowiono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.