Uzasadnienie
G. N. – F. (skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we [...] z dnia [...] września 2019 r., nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości przez realizację obowiązków wymienionych w decyzji. W skardze został zawarty wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o możliwości, trybie i terminie wniesienia skargi. Decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu [...] października 2019 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru).
Skarga została nadana w dniu [...] listopada 2019 r. (dowód: pieczątka na kopercie potwierdzająca nadanie przesyłki w placówce pocztowej).
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, określanej dalej jako "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
W rozpoznawanej sprawie skarga została wniesiona z uchybieniem terminu. Zaskarżona decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2019 r., zawierająca prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do WSA we Wrocławiu, została doręczona na pełnomocnikowi skarżącej w dniu [...] października 2019 r. Termin do złożenia skargi upływał z dniem [...] listopada 2019 r. (środa).
Tymczasem skarga została nadana w placówce pocztowej w dniu [...] listopada 2019 r., a więc jeden dzień po upływie terminu.
Z przedstawionych wyżej okoliczności wynika, że w przedmiotowej sprawie skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., wniesienie skargi po terminie skutkuje odrzuceniem skargi, przy czym bez wpływu na treść mającego zapaść rozstrzygnięcia, pozostaje kwestia wielkości opóźnienia.
Mając na uwadze powyższe względy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie I postanowienia.
Jednocześnie trzeba zauważyć, że zgodnie z art. 243 § 1 zd. 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Jednakże ustawodawca przewidział, że prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi, o czym stanowi art. 247 p.p.s.a. Natomiast o oczywistej bezzasadności skargi można mówić wówczas, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. W szczególności dotyczy to sytuacji, w której skarga kwalifikuje się do odrzucenia (postanowienie NSA z 30.01.2013 r. sygn. akt II OZ 37/13 oraz z 5.03.2013 r. sygn. akt I OZ 152/13).
W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że wniosek o przyznanie prawa pomocy został zawarty w skardze niedopuszczalnej, podlegającej odrzuceniu. Stanowiło to więc o oczywistej bezzasadności skargi, co tym samym obligowało Sąd do oddalenia wniosku o przyznanie prawa pomocy zgodnie z art. 247 p.p.s.a., o czym orzeczono w punkcie II sentencji niniejszego postanowienia.