Uzasadnienie
Pismem z dnia 3 października 2024 r. W. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: Spółka) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na uchwałę Rady Miejskiej w W.(1) z dnia [...] października 2013 r. (nr [...]) w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego – Miasto W.(1)
W uzasadnieniu skargi Spółka wyjaśniła, że z ostrożności skarga została wniesiona ponownie w związku z brakiem odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia praw oraz upływem terminu na udzielenie tej odpowiedzi. Zaznaczyła, że uprzednio tożsama skarga została wniesiona przed upływem 60-dniowego terminu na wniesienie odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skarga podlegała odrzuceniu.
Podkreślenia wymaga, że w każdej sprawie wniesionej do sądu administracyjnego merytoryczne rozpoznanie skargi musi zostać poprzedzone zbadaniem dopuszczalności środka zaskarżenia.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.), skarga podlega odrzuceniu, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Powstanie stanu tzw. sprawy w toku, w rozumieniu powyższego przepisu, stwarza przeszkodę do równoczesnego prowadzenia postępowania sądowego ze skarg tego samego podmiotu i na ten sam akt administracyjny/czynność bądź ich brak. Sprawa jest w toku jeżeli zachodzi tożsamość wcześniej wszczętej sprawy z tą, w której wniesiono nową skargę. O tożsamości spraw sądowoadministracyjnych można mówić wówczas, gdy występuje między nimi tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych.
Opisana sytuacja występuje w niniejszej sprawie.
Skarżąca Spółka, pismem z dnia 2 października 2024 r., wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na opisaną wyżej uchwałę Rady Miejskiej w W.(1) z dnia [...] października 2024 r., zarejestrowaną pod sygn. akt II SA/Wr 788/24. Kolejnym natomiast pismem procesowym, datowanym na dzień 28 sierpnia 2024 r., Spółka ponownie wniosła skargę na powyższą uchwałę w tożsamym zakresie, która stanowi przedmiot niniejszego postępowania. Tożsamość zaskarżonych skarg wynika jednoznacznie z akt spraw, a w szczególności jej treści. Tym samym zaistniała tożsamość przedmiotowa, bowiem obie sprawy dotyczą tego samego aktu prawa miejscowego, zaskarżonego w części dotyczącej działki nr [...], AM-[...]. W sprawie nie zachodzą także wątpliwości co do występującej tożsamości podmiotowej.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.