Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 stycznia 2017 r. referendarz sądowy przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
Wyrokiem z dnia 9 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę M.K. na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia w całości. Na wniosek pełnomocnika skarżącego zostało sporządzone uzasadnienie zapadłego wyroku, które zostało doręczone mu w dniu 13 czerwca 2017 r.
Pismem z dnia 20 czerwca 2017 r. radca prawny F.F. złożył wniosek o zmianę pełnomocnika, przedkładając fragment szerszej korespondencji mailowej ze skarżącym, z której wyraźnie wynika, że skarżący utracił do pełnomocnika zaufanie i wyraża chęć zmiany pełnomocnika z urzędu.
Pismem z dnia 7 lipca 2017 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych we W. poinformowała o wyznaczeniu nowego pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego A.S.. W wykonaniu zarządzenia z dnia 25 lipca 2017 r. OIRP pismem z dnia 2 sierpnia 2017 r. oświadczyła natomiast, że radca prawny A.S. odebrała zawiadomienie o ustanowieniu pełnomocnikiem skarżącego w dniu 17 lipca 2017 r.
W dniu 24 lipca 2017 r. nowy pełnomocnik złożyła w biurze podawczym Sądu skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia, wyjaśniając, że termin na wniesienie skargi kasacyjnej rozpoczął swój bieg z chwilą odebrania odpisu wyroku z uzasadnieniem przez poprzedniego pełnomocnika z urzędu, którego pełnomocnictwo zostało wypowiedziane po tym dniu, a przed upływem terminu na wniesienie skargi kasacyjnej. W trakcie terminu zaskarżenia skarżący wniósł o zmianę pełnomocnika z urzędu a nowy pełnomocnik został umocowany w oparciu o decyzję Dziekana OIRP we W. doręczoną dopiero w dniu 17 lipca 2017 r., a więc po upływie terminu na zaskarżenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; zwanej dalej "P.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (§ 2). W art. 87 P.p.s.a. wskazano natomiast przesłanki do przywrócenia terminu dla czynności procesowej, które łącznie musi spełnić strona wnioskująca o przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).
W niniejszej sprawie wszystkie wskazane powyżej warunki zostały spełnione.
Zgodnie z art. 177 § 1 P.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 maja 2017 r., od którego została wniesiona skarga kasacyjna wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia, został doręczony ustanowionemu w ramach prawa pomocy pełnomocnikowi w dniu 13 czerwca 2017 r. (wydruk ze stron internetowych Poczty Polskiej) i od tej daty zaczął biec termin do wniesienia skargi kasacyjnej (art. 177 § 1 P.p.s.a.). Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął zatem w dniu 13 lipca 2017 r. Skarga kasacyjna została natomiast złożona osobiście w biurze podawczym Sądu przez "nowego" pełnomocnika ustanowionego z urzędu w dniu 24 lipca 2017 r., a zatem z uchybieniem terminu do jej wniesienia.
Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej zostało złożone z zachowaniem siedmiodniowego terminu od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Termin ten należało bowiem liczyć od dnia zawiadomienia nowego pełnomocnika o jego ustanowieniu, tj. od dnia 17 lipca 2017 r. Termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 24 lipca 2017 r. i w tym też dniu radca prawny złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wraz ze skargą kasacyjną.
Pełnomocnik uprawdopodobniła również okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, bowiem jej ustanowienie jako pełnomocnika skarżącego nastąpiło już po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od zapadłego w sprawie wyroku.
Stąd też na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.