Uzasadnienie
E. K., M. K. i M. K. (dalej: skarżący) wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę z dnia 19 grudnia 2022 r. (data wpłynięcia do organu) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia [...] 2022 r. nr SKO [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości spowodowanego jej podziałem.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 9 stycznia 2023 r. E. K., M. K. i M. K. zostali, każdy osobno, wezwani do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Korespondencję kierowaną do E. K. i M. K. odebrała E. K. w dniu 1 lutego 2023 r. Przesyłka kierowana do M. K. została awizowana w dniu 30 stycznia 2023 r., następnie ponownie awizowana w dniu 7 lutego 2023 r., a w wyniku nie podjęcia w terminie zwrócona do nadawcy w dniu 15 lutego 2023 r.
W dniu 2 lutego 2023 r. E. K. uiściła wpis od skargi w wysokości 100 zł. Następnie w dniu 7 lutego 2023 r. w postępowaniu ujawnił się pełnomocnik skarżących J. S. Z uwagi na fakt, że M. K. jest małoletni, a wezwanie do uiszczenia przez niego wpisu zostało uprzednio skierowane bezpośrednio do niego, Sąd ponownie wezwał M. K. do uiszczenia wpisu, kierując korespondencję do J. S., jako pełnomocnika jego przedstawiciela ustawowego, E. K. Wpis od skargi M. K. w wysokości 100 zł został uiszczony w dniu 30 czerwca 2023 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku opłatą sądową jest m.in. wpis od skargi (art. 212 § 1 p.p.s.a.).
Jednocześnie stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z powołanej regulacji wynika, że opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi warunek, którego spełnienie jest konieczne dla nadania jej dalszego biegu.
Z akt sprawy wynika, że skarżący M. K. nie załączył do skargi dowodu uiszczenia wpisu sądowego. W związku z powyższym, został wezwany zarządzeniem z dnia 9 stycznia 2023 r. do uiszczenia wpisu wraz z pouczeniem o rygorze odrzucenia skargi, w razie zaniechania czynności wskazanych w wezwaniu. Jak wynika z adnotacji doręczyciela pocztowego widniejących na urzędowym dowodzie doręczenia (k. 25 – z.p.o.) oraz na kopercie pierwszą próbę doręczenia przesyłki podjęto w dniu 30 stycznia 2023 r. Wobec braku możliwości doręczenia przesyłki w sposób określony w pkt 1 z.p.o., w oddawczej skrzynce pocztowej umieszczono zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej. Ponowna próba doręczenia, została podjęta w dniu 7 lutego 2023 r., jednak adresata znów nie zastano. W wyniku niepodjęcia przesyłki w terminie czternastu dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej, dokonany został jego zwrot do Sądu.
Tym samym, zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie wezwania należy uznać za dokonane z upływem ostatniego dnia wskazanego powyżej czternastodniowego okresu. W konsekwencji uznania skutku doręczenia z dniem 13 lutego 2023 r., termin do dokonania wskazanych w zarządzeniu czynności upłynął z dniem 20 lutego 2023 r. (poniedziałek). Do dnia wydania niniejszego postanowienia wpis nie został uiszczony. Należy również zaznaczyć, że skarżący został pouczony o rygorze odrzucenia skargi w przypadku niewykonania zarządzenia.
Niespornym jest, że skarżący M. K. pomimo prawidłowego pouczenia o skutkach uchylenia się od wykonania zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, w zakreślonym terminie nie usunął braku fiskalnego skargi. W tej sytuacji Sąd zobligowany jest odrzucić skargę, ponieważ nadanie jej dalszego biegu i przystąpienie do merytorycznego rozpoznania jest niemożliwe.
Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.