Uzasadnienie
Pismem z dnia 9 listopada 2006 roku A. i M. K., reprezentowani przez radcę prawnego, wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia 5 października 2006 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki wybudowanego bez wymaganego zgłoszenia budynku gospodarczego na działce nr [...] w D. Pismo to zostało wysłane listem poleconym w dniu 10 listopada 2006 roku, przy czym nie uiszczono wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) przewiduje dwa rodzaje wpisów: stosunkowy i stały.
W myśl art. 221 powołanej ustawy, pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
Według § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu budownictwa i architektury, wpis stały wynosi 500 zł.
Wobec powyższego usuwa to możliwość powoływania się na niepewność, niejasność co do wymagania, któremu reprezentowana przez pełnomocnika strona musi sprostać. Nie można przy tym abstrahować od istotnej okoliczności, że negatywne konsekwencje procesowe nie uiszczenia właściwego wpisu mają zastosowanie wyłącznie w wypadku, gdy dopełnienie właściwych czynności obciąża adwokata lub radcę prawnego, a więc osoby, które profesjonalnie zajmują się tego typu sprawami.
W konsekwencji, wpis od skargi w niniejszej sprawie wynoszący 500 zł, jest wartością stałą, a więc powinien być uiszczony przez wnoszącego skargę adwokata lub radcę prawnego bez wezwania do jego uiszczenia, czego jednak pełnomocnik w niniejszej sprawie nie uczynił (postanowienie NSA Warszawa z dnia 7 maja 2004 roku FSK 572/04 Prz. Podat. 2004/10/60).
W tej sytuacji, zgodnie z art. 221 cytowanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak wyżej.