Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] A Sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w J. (dalej: skarżąca) wniosła skargę na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany ostatecznej decyzji, którą udzielono pozwolenia na użytkowanie zespołu dwunastu budynków, dwóch budynków, garaży podziemnych z jednoczesnym uzależnieniem użytkowania zespołu budynków od zakończenia i przekazania do użytkowania niezbędnej podziemnej infrastruktury technicznej oraz uzależnieniem użytkowania lokali usługowych od montażu kurtyn powietrznych przy wejściach do lokali.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II pismem z dnia 20 grudnia 2019 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem od jej odrzucenia poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej lub jego uwierzytelnionego odpisu tj. KRS komplementariusza B Sp. z o.o.o.
Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru, wezwanie z dnia 20 grudnia 2019 r. doręczone zostało skarżącej w dniu 30 grudnia 2019 r. (k. 21 akt sądowoadministracyjnych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W myśl zaś art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Zgodnie z art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi została doręczona skarżącej w dniu 30 grudnia 2019 r. (poniedziałek), zatem siedmiodniowy termin do usunięcia braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem od jej odrzucenia poprzez podpisanie skargi w siedzibie sądu lub podpisanie dołączonej kserokopii skargi i odesłanie jej na adres sądu upływał w dniu 7 stycznia 2020 r. (wtorek). Tymczasem, co potwierdzają akta sprawy przesyłkę zawierającą odpis KRS komplementariusza wraz z pismem przewodnim oraz pełnomocnictwem nowo powołanego pełnomocnika nadano w placówce operatora pocztowego w dniu 9 stycznia 2020 r., a więc z uchybieniem terminu.
Wobec powyższego, okoliczności przywołane powyżej obligowały Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w pkt
I sentencji postanowienia.
Rozstrzygnięcie w pkt II postanowienia znalazło swoją podstawę w treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.
O zwrocie nadpłaconego wpisu od skargi orzeczono w pkt III postanowienia na podstawie art. 225 p.p.s.a., zgodnie z którym opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. W niniejszej sprawie stosownie do § 2 ust. 5 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 z późn. zm.) wpis sądowy od skargi ustalono w kwocie 200 zł. Tymczasem skarżąca uiściła kwotę 500 zł. Sąd postanowił zatem zwrócić stronie skarżącej kwotę 300 zł tytułem nadpłaconego wpisu od skargi.