Uzasadnienie
Skarżący D. M. W. złożyli zażalenie na zarządzenie przewodniczącego ustalające wpis sądowy od skargi, a następnie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Referendarz tut. Sądu W. J. wezwał skarżących do uzupełnienia wniosku. Wówczas skarżący wnieśli o wyłączenie tego referendarza, który w każdej sprawie wzywa ich do dodatkowych wyjaśnień oraz pozostałych referendarzy z uwagi na ich stronniczość. Jednocześnie złożyli pewne oświadczenia uzupełniające wniosek o zwolnienie od kosztów. Dodatkowo przytoczyli fragment uzasadnienia jednego z postanowień referendarza W. J.odmawiającego przyznania im zwolnienia od kosztów sądowych z uwagi na posiadane możliwości majątkowe.
W złożonych oświadczeniach referendarze oświadczyli, że w nin. sprawie nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 18 p.p.s.a. ani inne tego rodzaju, które mogłyby wywoływać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności (art. 19 p.p.s.a.).
Wniosek o wyłączenie był bezzasadny.
Przesłanki wyłączenia wymienione są w art. 18 i art. 19 w związku z art. 24 § 1 p.p.s.a. Wnioskodawcy nie powołali żadnej z przesłanek wyłączenia referendarza z mocy ustawy (art. 18 § 1 p.p.s.a.). Podnieśli zarzut bezstronności (art. 19 p.p.s.a.), jednak nie wskazali konkretnej okoliczności mogącej wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności referendarzy w nin. sprawie ani też nie uprawdopodobnili tego zarzutu. Jednym z elementów procedury przyznana prawa pomocy jest możność zobowiązania strony przez referendarza do uzupełnienia wniosku o zwolnienie od kosztów (art. 255 i art. 258 §2 pkt 5 p.p.s.a.). Zarządzenie lub postanowienie referendarza niekorzystnie dla strony podlega zaskarżeniu sprzeciwem, a wówczas wniosek podlega rozpoznaniu przez sąd (art. 259 i art. 260 p.p.s.a.). Sposób załatwienia wniosków skarżących w innych sprawach nie ma znaczenia dla oceny, czy w nin. sprawie zachodzi omawiana przesłanka wyłączenie referendarzy.
Nie ma więc jakiejkolwiek wątpliwości co do bezstronności referendarzy w nin. sprawie. Z tego względu oraz ponadto na podstawie art. 22 §1 i 2 w związku z art. 24 §1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.