Uzasadnienie
Uzasadnienie:
Postanowieniem z 29 kwietnia 2010 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 189/10 referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy obejmujące ustanowienie pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych we Wrocławiu wyznaczyła r.pr. E. M.pełnomocnikiem z urzędu A. B..Wyrokiem z dnia 30 września 2010 r. Sąd oddalił skargę w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 189/10. Pismem z dnia 15 listopada 2010 r. pełnomocnik z urzędu złożył opinię o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku wydanego w sprawie sygn. akt. II SA/Wr 189/10.
Pismem z dnia 6 grudnia 2010 r. ustanowiony przez skarżącą z wyboru pełnomocnik, adw. A.H. w sprawie (sygn. akt. II SA/Wr 189/10) złożył skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu.
Wyrokiem z dnia 20 czerwca 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną złożoną w tej sprawie.
Pismem z dnia 15 października 2012 r. skarżąca złożyła skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 września 2010 r. sygn. akt II SA/Wr 189/10. Pismem z dnia 21 grudnia 2012 r. r.pr. E.M.złożyła wniosek o zwolnienie z funkcji pełnomocnika z urzędu wobec faktu, iż nie ma kontaktu z skarżącą, a wszelkie czynności w tej sprawie podejmowane są przez skarżącą samodzielnie. Jednocześnie przypomniała, że skarżąca mimo sporządzonej opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku tut. Sądu z dnia 30 września 2010 r. wniosła skargę przy pomocy pełnomocnika z wyboru
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Prawo pomocy obejmujące ustanowienie pełnomocnika z urzędu obejmuję również prawo do reprezentowania strony w postępowaniu ze skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 grudnia 2010 r. II GPS 2/10, opublikowana na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).Stosownie do art. 249 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 - dalej p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli się okaże, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Skarżąca ustanowiła adwokata z wyboru, który był upoważniony do reprezentowania jej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, w sprawie o sygn. akt sygn. akt. II SA/Wr 189/10 zakończonej wyrokiem tut. Sądu z dnia 30 września 2010 r. (w przedmiotowej sprawie skarżąca domaga się wznowienia tego postępowania).
Pełnomocnik podjął czynności procesowe, gdyż złożył w imieniu skarżącej skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego od wyroku Sądu I instancji z dnia 30 września 2010 r. Nadto mimo prób kontaktowania się ze skarżącą oraz przesyłania jej przez pełnomocnika wyznaczonego z urzędu całej korespondencji doręczanej mu także i w tej sprawie skarżąca nie chce korzystać z jego usług. Tymczasem przesłanką ustanowienia pełnomocnika z urzędu jest to, aby wnioskodawca nie zatrudniał lub nie pozostawał w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym - art. 246 § 3 p.p.s.a. Stwierdzenie zaistnienia powyższej przesłanki negatywnej (art. 36 pkt 2 p.p.s.a.), czyni zbędnym badanie sytuacji majątkowej i rodzinnej wnioskodawcy (porównaj postanowienie NSA z dnia 25 sierpnia 2010 r., sygn. akt II GZ 156/10; por. też postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 12 lipca 2012 r., sygn. akt III SO/Po 1/12, publ. www. orzeczenia.nsa.gov.pl).
Strona nie ma bowiem obowiązku bezterminowego korzystania z usług pełnomocnika z urzędu w danej sprawie i jeżeli wyraża wolę dalszego samodzielnego działania w sprawie lub powołania pełnomocnika z wyboru prawo takie należy jej zagwarantować. Przestały zatem istnieć okoliczności, na podstawie których przyznano prawo pomocy, w szczególności zmianie uległa wola wnioskodawcy. Skoro zatem z pisma z dnia 21 grudnia 2012r. oraz dotychczasowych działań podejmowanych przez skarżącą wynika, że nie chce ona już korzystać z prawa pomocy, zasadnym zatem jest cofnięcie przyznanego postanowieniem referendarza sądowego prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Z podanych względów na podstawie art. 249, art. 246 § 3 w związku z art. 263 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.