Uzasadnienie
J. R. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na uchwałę Rady Gminy M. z dnia 25 września 2015 r., nr [...] w przedmiocie uznania za bezzasadną skargę na Wójta Gminy M..
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, że w sprawach dotyczących postępowania skargowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Uregulowane w Dziale VIII K.p.a. postępowanie skargowo-wnioskowe stanowi rodzaj uproszczonego postępowania administracyjnego. W ramach tego postępowania realizowane jest zagwarantowane każdemu w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej prawo składania petycji, skarg i wniosków. Skargi takie są załatwiane w samodzielnym jednoinstancyjnym postępowaniu, kończącym się czynnością materialno-techniczną polegającą na zawiadomieniu skarżącego o sposobie załatwienia sprawy. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że sąd administracyjny, nie jest właściwy do rozpoznawania skarg na zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi powszechnej w rozumieniu Działu VIII K.p.a., a więc skargi związanej z krytyką nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo ich pracowników, ani także do oceny prawidłowości prowadzonego postępowania skargowego w trybie przepisów Działu VIII K.p.a. Sąd kontroluje bowiem działalność administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a forma działalności administracji w postaci sposobu załatwienia skargi powszechnej w rozumieniu Działu VIII K.p.a., nie została wymieniona w art. 3 § 2 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 16 maja 2007 r., sygn. akt II OSK 533/07, postanowienie NSA z dnia 12 marca 2008 r., sygn. akt II OSK 314/08, postanowienie NSA z dnia 31 sierpnia 2010 r., sygn. akt II OSK 1578/10, postanowienie NSA z dnia 10 grudnia 2015 r., sygn. akt I OZ 1636/15).
Przyjąć zatem należy, że złożona w tej sprawie skarga na uchwałę rady gminy informującą o sposobie załatwienia skargi wniesionej w trybie art. 227 k.p.a. jest niedopuszczalna, a zatem podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji.