Uzasadnienie
Przedmiotem skargi Pana W. W. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...]r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Kierownika Zespołu Terenowej Pomocy Socjalnej Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. z dnia [...]r.. ([...] odmawiającą przyznania zasiłku okresowego.
Pismem z dnia [...]r. skarżący wystąpił o przyznanie:
- a. zasiłku okresowego w wysokości minimum socjalnego oraz
- b. zasiłek na zakup węgla w wysokości [...] zł, zasiłek na zakup żywności, środków czystości i zasiłek na leki i leczenie spowodowane popadnięciem w ubóstwo z powodu braku środków i pracy, a także na odzież, obuwie, środki higieny osobistej, utrzymanie mieszkania w stanie niepogorszonym, na opłaty za prąd i gaz.
Decyzją z dnia [...]r. organ pierwszej instancji rozpoznał jedynie część wniosku dotyczącą zasiłku okresowego i odmówił przyznanie tego świadczenia ze względu na brak środków finansowych na realizacje zadań zleconych.
Od decyzji tej skarżący odwołał się (pismo z dnia [...]r.) i zarzucił, że "Są to zbyt małe środki na przeżyci osoby samotnej bez rodziny. Takimi działaniami stosuje się naruszenie praw."
Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu wskazało, że skarżący spełnia warunki do uzyskanie zasiłku okresowego. Świadczenie to nie ma jednak charakteru obligatoryjnego i przyznanie tego świadczenia jest uzależnione między innymi od możliwości finansowych organu pomocy społecznej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. ustaliło, że do [...] r. żaden ośrodek pomocy społecznej nie otrzymał jeszcze z budżetu państwa środków na wypłatę zasiłków okresowych, a przekazane przez Wojewodę fundusze zabezpieczyły jedynie wypłatę tych zasiłków, których wypłata jest obowiązkowa. Ponadto organ odwoławczy wskazał, iż skarżący nie pozostał całkowicie bez pomocy przyznano mu, bowiem w [...]r. zasiłek celowy w kwocie [...] zł.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Pan W. zarzucił, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. narusza prawo.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniosło o oddalenie skargi i podtrzymał dotychczasowa argumentację, przedstawioną w decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z dyspozycją art. 97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Powołany przepis uzasadnia rozpatrywanie niniejszej skargi przez tutejszy Wojewódzki Sąd Administracyjny. Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269), stanowiąc w art. 1 ust. 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Uchylenie decyzji może nastąpić w sytuacji, gdy wydanie zaskarżonej decyzji nastąpiło w wyniku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenia prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy – art. 145 §1 pkt 1 lit.a i lit.c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Oceniając zaskarżone orzeczenie w tym zakresie należy stwierdzić, iż nie narusza ono przepisów prawa materialnego ani przepisów prawa procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Ustawa z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998 r. Nr 64, poz. 414 ze zm.) w art. 1 ust.1 stanowi, iż pomoc społeczna ma na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężenie trudnych sytuacji życiowych, których nie są w stania pokonać, wykorzystując własne środki, możliwości i uprawnienia. Zgodnie z art. 31 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej zasiłek okresowy może być przyznany osobom i rodzinom, jeżeli dochód osoby samotnie gospodarującej lub dochód rodziny nie przekracza kryterium dochodowego ustalonego zgodnie z art. 4 ust. 1 tej ustawy, a dochody oraz posiadane zasoby pieniężne nie wystarczają na zaspokojenie ich niezbędnych potrzeb w szczególności ze względu na: długotrwała chorobę, niepełnosprawność, brak możliwości zatrudnienia, brak uprawnień do renty rodzinnej po osobie, na której ciążył obowiązek alimentacyjny, możliwość utrzymania lub nabycia uprawnień do świadczeń z innych systemów zabezpieczenia.
W toku postępowania organy administracji ustaliły, że Pan W. W. spełnia te warunki, bowiem jak wynika z akt sprawy jest bezrobotny, utrzymuje się ze świadczeń z pomocy społecznej i nie uzyskuje innych dochodów. Spełnienie tych warunków nie jest jednak równoznaczne z obowiązkiem przyznania świadczenia, jakim jest zasiłek okresowy. Świadczenie to nie ma charakteru obowiązkowego, a możliwość jego przyznania uzależniona jest także od możliwości finansowych organu pomocy społecznej. Przyznanie i wypłata zasiłków okresowych zgodnie z art. 11pkt 2 ustawy o pomocy społecznej należy do zadań zleconych gminie. Na realizacje tych świadczeń gmina otrzymuje środki z budżetu państwa. Jak ustalono do dnia [...] r. tj. do dnia wydanie decyzji przez organ odwoławczy, żaden z ośrodków pomocy społecznej nie otrzymał środków finansowych na wypłatę zasiłków okresowych.
Sąd, uwzględniając przytoczone okoliczności, oraz wyjaśnienia związane z przekazaniem środków na wypłatę zasiłków celowych, jak również fakt, iż skarżący otrzymał w [...]r. zasiłek celowy w kwocie [...] zł uznał, iż brak podstaw do uchylenia decyzji w sprawie zasiłku okresowego.
Z tych względów Sąd - na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - skargę jako bezzasadną oddalił.