Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 maja 2016 r. skarżącej zostało przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Następnie, przed doręczeniem stronie odpisu ww. orzeczenia, złożony został kolejny wniosek wraz z oświadczeniem na urzędowym formularzu stosowanym w postępowaniu cywilnym.
Pismem z dnia 7 lipca 2016 r. Dziekan Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych poinformował o wyznaczeniu na pełnomocnika z urzędu dla strony skarżącej r. pr. M.B.
Mając na uwadze powyższe, w ocenie referendarza sądowego, w sprawie znalazł zastosowanie przepis art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z jego treścią, jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
Zwrócić należy uwagę, iż w niniejszej sprawie zostało przyznane stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym – skarżąca została zwolniona od obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych oraz wyznaczony został dla niej profesjonalny pełnomocnik z urzędu. Nie jest już możliwe przyznanie prawa pomocy w zakresie szerszym. Rozpoznanie przedmiotowego wniosku należało zatem ocenić jako zbędne.
Wyjaśnić jedynie wypada, w odpowiedzi na dalsze pisma strony, że zadaniem wyznaczonego w niniejszej sprawie pełnomocnika jest zastępowanie strony skarżącej przed tutejszym Sądem i podejmowanie za nią wszelkich czynności. Obowiązany jest zawiadomić stronę o swoim wyznaczeniu i prowadzić sprawę z dołożeniem najwyższej staranności. Ponadto, w ocenie referendarza, pełnomocnik winien w miarę możliwości i konieczności informować stronę o kolejnych etapach postępowania w niniejszej sprawie.
W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji, na podstawie powołanego wyżej art. 249a p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.