Uzasadnienie
W rozpoznawanej sprawie Wójt Gminy Ł. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia...... Decyzją tą Kolegium uchyliło swoją własną decyzję z dnia.... stwierdzającą nieważność decyzji Wójta Gminy Ł. z dnia.... orzekającej, że decyzja z dnia.... Kierownika Wydziału Rolnictwa i Leśnictwa Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w D. o przejęciu na Skarb Państwa gospodarstwa rolnego o pow. 5, 43 ha wraz zabudowaniami gospodarczymi położonego we wsi S. stanowiącego własność K. Z. wydana została z naruszeniem prawa i jednocześnie Kolegium umorzyło postępowanie o stwierdzenie nieważności ww. decyzji Wójta Gminy Ł..
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W.wniosło o jej odrzucenie wskazując w uzasadnieniu, iż w świetle orzecznictwa sądów administracyjnych organ, który wydał w pierwszej instancji wydał rozstrzygnięcie w sprawie nie jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego i to bez względu na przedmiot sprawy oraz rzeczywisty związek z interesem prawnym tego organu. Kolegium podkreśliło, że wniesienie przez Wójta Gminy Ł. skargi w niniejszej sprawie spowodowałoby, że organ ten byłby organem wydającym decyzję i stroną postępowania w zależności od etapu toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego.
Sąd wszczyna postępowanie na podstawie skargi wniesionej przez uprawniony podmiot, którym jest - stosownie do treści art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym oraz inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. O posiadaniu przez dany podmiot interesu prawnego (legitymującego do wniesienia skargi) decyduje przepis prawa materialnego. Interes prawny należy rozumieć jako istnienie związku pomiędzy sferą indywidualnych praw i obowiązków skarżącego, a zaskarżonym aktem lub czynnością.
Rola jednostki samorządu terytorialnego w postępowaniu administracyjnym jest szczególna. Może być ona - jako osoba prawna - stroną tego postępowania i wówczas organy ją reprezentujące będą broniły jej interesu prawnego, korzystając z gwarancji procesowych, jakie przepisy k.p.a. przyznają stronom postępowania administracyjnego. Ustawa może jednak organowi jednostki samorządu terytorialnego wyznaczyć rolę organu administracji publicznej w rozumieniu art. 5 par. 2 pkt 3 k.p.a. Wtedy będzie on "bronił" interesu jednostki samorządu terytorialnego w formach właściwych dla organu prowadzącego postępowanie. Powierzenie zatem organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, niezależnie od tego, czy nastąpiło to na mocy ustawy, czy też w drodze porozumienia, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego, czy sądowoadministracyjnego.
W takiej sytuacji jednostka samorządu terytorialnego nie ma legitymacji procesowej strony w tym postępowaniu, nie jest również podmiotem uprawnionym do zaskarżania decyzji do sądu administracyjnego ani też legitymowanym do wystąpienia z powództwem do sądu powszechnego (por. uchwała NSA z dnia 19 maja 2003 r. sygn. 1 OPS 1/03, LEX nr 79089). Powyższe stanowisko potwierdził Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 29 października 2009 r. K 32/08, OTK-A 2009 nr 9 poz. 139 uznając, że przepis art. 50 § 1 p.p.s.a. jest zgodny z art. 165 Konstytucji RP.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy zauważyć, iż przedmiotem postępowania jakie toczyło się przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Wałbrzychu w trybie nadzwyczajnym (o stwierdzenie nieważności decyzji na podstawie art. 156 k.p.a.) była ww. decyzja z dnia...wydana przez Wójta Gminy Ł.. W tym postępowaniu Wójt Gminy Ł. nie uzyskał statusu strony postępowania, a zapadające w toku postępowania decyzje były mu przesyłane tylko jako organowi orzekającemu w sprawie. W tej sytuacji dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez Wójta Gminy Ł.(który wydał rozstrzygnięcie w sprawie) nadawałoby temu organowi uprawnienia z jednej strony władcze, a z drugiej strony uprawnienia strony, która rozstrzygnięcie kwestionuje.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., odrzucił skargę jako niedopuszczalną. O zwrocie uiszczonego przez stronę skarżącą wpisu sądowego do skargi orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 u.p.s.a. (punkt II sentencji).