Uzasadnienie
Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018, poz. 1302) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu.
Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał. Instytucja ta znajduje swoje zastosowanie w sytuacji gdy stwierdzona przez Sąd z urzędu omyłka ma charakter oczywisty, a zatem taki której stwierdzenie nie budzi wątpliwości i jest bezsporne w świetle okoliczności przedstawionych w treści orzeczenia.
Z takim przypadkiem mamy do czynienia w realiach niniejszej sprawy, w której błędnie oznaczono skarżącą zamiast: "A. B." wpisano: "A. B.". Niniejsza omyłka ma charakter oczywisty i wystąpiła wbrew zamierzeniom Sądu, jej zaś sprostowanie nie prowadzi do zmiany rozstrzygnięcia.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd postanowił, na podstawie art. 156 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z urzędu dokonać sprostowania wyroku w zakresie oznaczonym jak w sentencji.