Uzasadnienie
Pismem z dnia 17 listopada 2015 r. S. C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na uchwałę Rady Miejskiej w J. z dnia 4 listopada 2014 r., nr [...] zmieniającą uchwałę nr [...] Rady Miejskiej J. z dnia 12 czerwca 2012 r. w sprawie wprowadzenia regulaminów korzystania z parków miejskich na terenie J., w części obejmującej pkt 3 ppkt 13. Jak wynika ze skargi została ona poprzedzona pismem strony z dnia 7 października 2015 r. wzywającym Radę Miejską do usunięcia naruszenia prawa.
Postanowieniem z dnia 8 września 2015 r., w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 565/15 Sąd odrzucił skargę S. C. z dnia 8 lipca 2015 r. dotyczącą tej samej części uchwały Rady Miejskiej w J. z dnia 4 listopada 2014 r. Jak wynika z treści uzasadnienia omawianego postanowienia, skarga strony została poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa – pismo z dnia 25 marca 2015 r., jednakże została wniesiona z uchybienie terminu.
Należy w związku z tym wskazać, podzielając stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 24 czerwca 2002 r. w składzie 7 sędziów, sygn. akt OSA 2/02 (ONSA 2003/1/2), że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest czynnością prawną, przysługującą danemu podmiotowi w stosunku do określonej uchwały jednokrotnie. Tym samym kolejne pisma w tej samej sprawie, pochodzące od tego samego podmiotu, nie mogą być traktowane jako wezwania w rozumieniu przepisu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.
Instytucja wezwania, o której mowa w art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2015 r., poz. 1515 ze zm.) jest odpowiednikiem środka odwoławczego, o jakim mowa w art. 52 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zaś środek odwoławczy na dane rozstrzygnięcie można wnieść tylko raz. Przyjęcie poglądu, że ten sam podmiot może wielokrotnie składać to samo wezwanie do tego samego organu w tej samej sprawie, dotyczącej tej samej uchwały, byłoby sprzeczne z konstytucyjną zasadą równości wszystkich podmiotów wobec prawa, wyrażoną w art. 32 ust. 1 Konstytucji, jak i z przepisem art. 78 Konstytucji.
W związku z powyższym Sąd uznał wniesienie skargi za niedopuszczalne i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak z sentencji.
Niezależenie od powyższego przyjdzie zauważyć, że uchwałą z dnia 15 grudnia 2015 r., Nr [...] Rada Miejska w J. zmieniono uchwałę Nr [...], poprzez skreślenie § 5 tej uchwał, tym samym, teren przy Kościele pw. [...] nie jest parkiem i nie obowiązuje na jego terenie kwestionowany przez skarżącą regulamin.