Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z 11 sierpnia 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławczego w Legnicy utrzymało w mocy decyzję Prezydenta L. z 27 grudnia 2024 r. stwierdzającą nabycie z dniem 1 stycznia 2016 r. nieodpłatnie z mocy prawa przez Skarb Państwa prawa użytkowania wieczystego, ustanowionego na nieruchomości gruntowej, będącej własnością Gminy L., położonej w L. przy ul. [...], w granicach wskazanych w decyzji działek wraz z wybudowanym na działce nr [...] segmentem garażowym "[...]" o powierzchni zabudowy 224.7 m2, powierzchni użytkowej 191 m2, kubaturze 809 m2, ilość garaży 12 sztuk.
Zaskarżona decyzja została wydana w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych.
Osoby fizyczne, określając się jako użytkownicy wieczyści oraz członkowie Spółdzielni [...] w L. (A. K., G. Z., T. M., M. K., Z. G., K. J., A. Z., K. M., S. W., M. O., G. R., J. W.) pismem z dnia 19 kwietnia 2023 r. zwróciły się do Urzędu Miasta L. o uregulowanie statusu nieruchomości i dokonanie uwłaszczenia na ich rzecz. W uzasadnieniu wniosku wskazali dokumentację (w tym umowa użytkowania wieczystego z 8 lutego 2001 r.), podkreślając zobowiązania w postaci korzystania z gruntu z przeznaczeniem (budowa garaży), wykonanie stosownych prac. Wnioskodawcy zaakcentowali, że wobec zakończenia budowy garaży zwracają się z wnioskiem jako osoby uprzednio będące członkami Spółdzielni, które wybudowały garaże z własnych wkładów członkowskich, zgodnie z umową. Wnioskodawcy wyjaśnili, że Spółdzielnia [...] nie dokonała zmiany wpisu w KRS na podstawie przepisów ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym, jednak ich zdaniem nie ma to znaczenia w świetle zawartej umowy stanowiącej, że po zakończeniu budowy poszczególne garaże zostaną uwłaszczone na rzecz poszczególnych członków Spółdzielni.
Uzasadniając decyzję organ I instancji wskazał, że Spółdzielnia działała na podstawie Statutu Spółdzielni [...] (tekst z 31 grudnia 1998 r.). Zgodnie ze Statutem, celem Spółdzielni było wybudowanie kompleksu garaży w zabudowie szeregowej, na terenach przeznaczonych na ten cel, nabytych na własność lub w drodze użytkowania wieczystego, w celu przeniesienia własności garaży na członków Spółdzielni (wraz z użytkowaniem wieczystym odpowiedniej części działki). Spółdzielnia miała działać do czasu zakończenia trzeciego etapu budowy, jednak nie dłużej niż przez 3 lata. Uchwałą z [...] czerwca 2000 r. Spółdzielnia zdecydowała o nabyciu prawa użytkowania wieczystego nieruchomości, na okres 40 lat - stosowna umowa notarialna z Gminą L. z 8 lutego 2001 r. W akcie notarialnym wskazano, że strona nabywająca rozpocznie budowę przed upływem roku od daty podpisania i zakończy ją w ciągu 3 lat. W toku postępowania administracyjnego organ I instancji pozyskał dokumenty ilustrujące przebieg inwestycji (w tym pozwolenie na budowę zespołu garaży z 2 grudnia 2003 r., wypis z kartoteki budynków w zakresie zmiany terenów niezabudowanych na zabudowane z czerwca 2014 r., pomiary powykonawcze z maja 2014 r., pozwolenie na użytkowanie z 28 grudnia 2018 r.), podkreślając konieczność ustalenia, na dzień 31 grudnia 2015 r., co zostało wybudowane, z czyich środków, na podstawie jakiej dokumentacji.
Ustalono osoby, którym przydzielono garaże (uchwała Zarządu Spółdzielni [...] z [...] października 2014 r.). Organ ustalił, że na dzień 31 grudnia 2015 r. wybudowano składający się z 12 garaży segment [...]. Zdaniem organu Spółdzielnia [...]nie może być traktowana jak spółdzielnia mieszkaniowa, ponieważ celem spółdzielni mieszkaniowej jest zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych przez dostarczanie lokali mieszkalnych oraz lokali o innym przeznaczeniu - tymczasem Spółdzielnia [...] założona została wyłącznie w celu budowy kompleksu garaży (dostarczanie lokali o innym przeznaczeniu jest celem możliwym, dopuszczalnym, ale tylko ubocznym).
Organ przywołał przepis art. 9 ust. 2a ustawy Przepisy wprowadzające ustawę o KRS wskazując, że podmioty podlegające obowiązkowi wpisu do KRS zgodnie z przepisami ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym, które były wpisane do rejestru na podstawie przepisów obowiązujących do dnia wejścia w życie ustawy, i które do dnia 31 grudnia 2015 r. nie złożyły wniosku o wpis do rejestru, uznaje się za wykreślone z rejestru z dniem 1 stycznia 2016 r. W konsekwencji utraty bytu prawnego przez taki podmiot, Skarb Państwa z dniem 1 stycznia 2016 r. nabywa z mocy prawa nieodpłatnie mienie wykreślonych podmiotów. Niezłożenie wniosku o przerejestrowanie do Krajowego Rejestru Sądowego przez podmioty pozwoliło na tak zwane wygaszenie podmiotów martwych, które choć figurowały w rejestrze sądowym, to nie wykonywały obowiązków rejestrowych, nie prowadziły działalności, i nie posiadały majątków. Przesłanką wydania decyzji na podstawie art. 9 ust. 2i jest samo stwierdzenie braku wpisu do KRS.
Ze stosownego Sądu organ I instancji pozyskał informacje, że w dniu 13 stycznia 2014 r. Spółdzielnia złożyła wniosek o rejestrację, jednak wskutek nieusunięcia braków formalnych wniosek został zwrócony.
Od decyzji wniesiono odwołanie, zarzucając naruszenie przepisów art. 9 ust. 2a, 2b, 2i, 2j ustawy Przepisy wprowadzające ustawę o KRS poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że dla stwierdzenia dokonania uwłaszczenia członków spółdzielni niezbędne jest wcześniejsze stwierdzenie nabycia własności nieruchomości wykreślonych spółdzielni mieszkaniowej przez Skarb Państwa w drodze decyzji prezydenta miasta; art. 1 ust. 1 oraz art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych przez uznanie przez organ, że Spółdzielnia [...] nie może być traktowana jako spółdzielnia mieszkaniowa.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji SKO podkreśliło datę 31 grudnia 2015 r. - jako ostateczny termin na złożenie wniosku o "przerejestrowanie". Skutkiem niedochowania tego terminu jest utrata podmiotowości prawnej (wykreślenie z rejestru) z dniem 1 stycznia 2016 r. (art. 9 ust. 2a i 2 b). W myśl art. 9 ust. 2b, Skarb Państwa nabywa nieodpłatnie z mocy prawa mienie podmiotów o których mowa w ust. 2a. Według dokonanych przez organy ustaleń należy przyjąć, że na dzień 1 stycznia 2016 r. mamy do czynienia z budynkami wzniesionymi na gruncie, czyli garażami posadowionymi na działce nr [...]. Analiza Statutu Spółdzielni wskazuje, że została ona założona wyłącznie w celu wybudowania kompleksu garaży (§3). Dostarczanie lokali o innym przeznaczeniu jest więc dopuszczalnym, jednak tylko ubocznym celem spółdzielni mieszkaniowej, której głównym zadaniem jest zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych jej członków. W zakres działalności Spółdzielni [...] nie wchodziła z całą pewnością budowa lokali mieszkalnych na rzecz jej członków.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu A. K., G. Z., T. M., M. K., Z. G., K. J., A. Z., K. M., S. W., M. O., G. R., J. W., profesjonalnie reprezentowani, zarzucili naruszenie:
- 1. art. 9 ust. 2a, 2b, 2i, 2j ustawy Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym przez przyjęcie, że dla stwierdzenia dokonania uwłaszczenia członków spółdzielni niezbędne jest wcześniejsze stwierdzenie nabycia własności nieruchomości wykreślonych spółdzielni przez Skarb Państwa w drodze decyzji prezydenta miasta;
- 2. art. 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych przez nieuznanie Spółdzielni [...] za spółdzielnię mieszkaniową, mimo że jej celem statutowym jest zaspokajanie potrzeb członków w zakresie posiadania garaży na własny użytek;
- 3. art. 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych w związku z art. 3 ust. 2 pkt 2 ustawy o własności lokali przez przyjęcie, że garaże nie stanowią lokali o innym przeznaczeniu;
- 4. art. 7 i 77 § 1 k.p.a. przez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego i pominięcie istotnych okoliczności dotyczących celu działania Spółdzielni;
- 5. art. 8 § 1 k.p.a. przez naruszenie zasady zaufania i orzeczenie niezgodne z utrwalona linią orzeczniczą.
W rozwinięciu skargi argumentowano, że Spółdzielnia była spółdzielnią mieszkaniową, jej członkowie z własnych środków zrealizowali inwestycję. Celem spółdzielni mieszkaniowej nie jest jedynie zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych, ale również budowa lokali o innym przeznaczeniu, w tym garaży. Działalność spółdzielni budowy garaży ma charakter mieszkaniowy w szerokim znaczeniu, gdyż służy zaspokajaniu potrzeb życiowych i jest elementem infrastruktury służącej funkcjom mieszkaniowym. Skarżący nie zgadzają się, że dla stwierdzenia faktu uwłaszczenia członków spółdzielni konieczne jest uprzednie stwierdzenie nabycia przez Skarb Państwa własności nieruchomości po wykreślonej Spółdzielni w drodze decyzji Prezydenta (nie wynika to z przepisów art. 9 ust. 2a i ust. 2b-2j). Celem przepisów było uregulowanie kwestii sukcesji majątku spółdzielni mieszkaniowych, które uległy likwidacji lub zostały wykreślone z rejestru w taki sposób, aby umożliwić członkom tych spółdzielni zachowanie lub nabycie tytułów prawnych do zajmowanych nieruchomości. Przepisy te mają charakter samoistny, działają z mocy prawa.
Skarżący zwrócili się o uchylenie wydanych decyzji, wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę SKO podtrzymało swoje stanowisko, wnosząc o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Sąd nie uwzględnił skargi.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 poz. 143 ze zm.), dalej jako: p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Jak stanowi art. 1 §1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 134 p.p.s.a. rozstrzygając w granicach danej sprawy sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Na zasadzie art. 145 §1 pkt 1 p.p.s.a.: sąd administracyjny uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie i uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; pkt 2: stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; pkt 3: stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. W przypadku braku zajścia wskazanych wyżej przesłanek sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddala skargę.
Przedmiotem kontroli jest decyzja SKO w Legnicy utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta L. stwierdzającą nabycie z dniem 1 stycznia 2016 r. nieodpłatnie z mocy prawa przez Skarb Państwa prawa użytkowania wieczystego, ustanowionego na nieruchomości gruntowej, będącej własnością Gminy L., wraz z wybudowanym na działce segmentem garażowym. Materialnoprawną podstawę decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 1997 r. nr 121, poz. 770 ze zm.).
Przepis art. 9 ust. 2a stanowi: podmioty podlegające obowiązkowi wpisu do KRS zgodnie z przepisami ustawy, o której mowa w art. 1, które były wpisane do rejestru sądowego na podstawie przepisów obowiązujących do dnia wejścia w życie tej ustawy i które do dnia 31 grudnia 2015 r. nie złożyły wniosku o wpis do rejestru, uznaje się za wykreślone z rejestru z dniem 1 stycznia 2016 r. W przypadku gdy wniosek o wpis złożony przed dniem 1 stycznia 2016 r. został po tej dacie zwrócony, odrzucony, oddalony albo postępowanie o wpis zostało umorzone, skutki określone w niniejszym przepisie oraz przepisach ust. 2b-2g i 2i powstają z dniem następującym po dniu zwrotu, odrzucenia, oddalenia wniosku albo umorzenia postępowania.
Zgodnie z art. 9 ust. 2b, z dniem 1 stycznia 2016 r. Skarb Państwa nabywa nieodpłatnie z mocy prawa mienie podmiotów, o których mowa w ust. 2a. Skarb Państwa ponosi odpowiedzialność z nabytego mienia za zobowiązania podmiotów, o których mowa w ust. 2a.
Z kolei art. 9 ust. 2i brzmi: nabycie przez Skarb Państwa zgodnie z ust. 2b własności nieruchomości albo użytkowania wieczystego stwierdza, w drodze decyzji, starosta właściwy ze względu na miejsce położenia nieruchomości. Użytkowanie wieczyste ustanowione na nieruchomości, której właścicielem jest Skarb Państwa, nie wygasa, a z tytułu użytkowania wieczystego Skarb Państwa nie wnosi opłat rocznych. Jeżeli nie ma praw obciążających użytkowanie wieczyste lub prawa takie wygasły ani nie zostało wszczęte postępowanie w celu dochodzenia lub zaspokojenia roszczeń określonych w ust. 2c, Skarb Państwa może złożyć wniosek o wykreślenie prawa użytkowania wieczystego z księgi wieczystej. Do wniosku należy dołączyć zaświadczenie starosty o wygaśnięciu lub nieistnieniu praw obciążających użytkowanie wieczyste oraz o nieistnieniu lub wygaśnięciu roszczeń określonych w ust. 2c. Użytkowanie wieczyste wygasa z chwilą uprawomocnienia się wpisu o wykreśleniu.
Według art. 9 ust. 2g, w przypadku gdy podmiotem, o którym mowa w ust. 2a, jest spółdzielnia mieszkaniowa, z chwilą nabycia przez Skarb Państwa zgodnie z ust. 2b mienia spółdzielni mieszkaniowej spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego przekształca się w prawo najmu podlegające przepisom ustawy o ochronie praw lokatorów, a spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu przekształca się w prawo odrębnej własności lokalu lub we własność domu jednorodzinnego.
Postępowanie administracyjne zainicjował wniosek o uregulowanie stanu prawnego nieruchomości (wskazanej wyżej) oraz o przeniesienie własności garaży na rzecz członków Spółdzielni [...]. Przedmiotowa nieruchomość jest własnością Gminy L. i pozostaje w użytkowaniu wieczystym Spółdzielni (do 2041 r.), część nieruchomości (działka nr [...]) zabudowana jest garażami.
Najpierw Sąd przeanalizował kwestię uznania Spółdzielni [...] za spółdzielnię mieszkaniową. Zdaniem skarżących celem spółdzielni mieszkaniowych nie jest jedynie zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych, ale również budowanie lokali o innym przeznaczeniu. W konsekwencji, jak twierdzą skarżący, Spółdzielnia [...] inwestująca w lokale o innym przeznaczeniu - garaże - powinna być traktowana jak spółdzielnia mieszkaniowa. W myśl art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (dalej: u.s.m.) celem spółdzielni mieszkaniowej jest zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych i innych potrzeb członków oraz ich rodzin, przez dostarczanie członkom samodzielnych lokali mieszkalnych lub domów jednorodzinnych, a także lokali o innym przeznaczeniu. Przepis art. 2 ust. 1 stanowi, że lokalem w rozumieniu ustawy jest samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu, o którym mowa w przepisach ustawy o własności lokali.
Według art. 1 ust. 2 pkt 2 przedmiotem działalności spółdzielni mieszkaniowej może być budowanie lub nabywanie budynków w celu ustanowienia na rzecz członków odrębnej własności znajdujących się w tych budynkach lokali mieszkalnych lub lokali o innym przeznaczeniu.
Zdaniem Sądu spółdzielnia budowy garaży nie może być uznana za spółdzielnię mieszkaniową, ponieważ garaże nie są lokalami mieszkalnymi, nie służą zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych. Art. 1 ust. 1 u.s.m. stanowiąc o celu spółdzielni mieszkaniowej wskazuje zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych i innych potrzeb (członków i ich rodzin). Trzeba podkreślić, że te dwa cele połączone są spójnikiem "i". Spójnik "i" w języku polskim łączy słowa lub zdania występujące jednocześnie. Tak więc gdy ustawodawca stanowi o zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych i innych potrzebach, to należy to rozumieć jako zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych wraz (razem, łącznie) z innymi potrzebami towarzyszącymi potrzebom mieszkaniowym. W tym sensie spółdzielnia mieszkaniowa może zaspokajać potrzeby jej członków związane z parkowaniem samochodów, ale obok swojego celu podstawowego, jakim jest realizacja potrzeby mieszkaniowej.
Lokal garażowy może być lokalem o innym przeznaczeniu, ale to inne przeznaczenie ma występować równolegle z zaspokajaniem potrzeb mieszkaniowych. Nie bez powodu ustawodawca uchwalił ustawę tytułując ją "ustawa o spółdzielniach mieszkaniowych": mieszkać to zajmować jakieś pomieszczenie, traktując je jako miejsce swego pobytu, i czasownik ten łączony jest z człowiekiem. Stąd traktowanie spółdzielni budowy garaży jako spółdzielni mieszkaniowej mija się z wykładnią literalną, ale też funkcjonalną przepisów u.s.m.
W ogólnej definicji spółdzielni (art. 1 § 1 ustawy z dnia 16 września 1982 r. Prawo spółdzielcze: spółdzielnia jest dobrowolnym zrzeszeniem nieograniczonej liczby osób, o zmiennym składzie osobowym i zmiennym funduszu udziałowym, które w interesie swoich członków prowadzi wspólną działalność gospodarczą) zawierają się różne formy działalności gospodarczej możliwej do prowadzenia przez spółdzielnie. Działalność ta może obejmować np. zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych (spółdzielnie mieszkaniowe), ale też inne działalności (np. spółdzielnie produkcji rolnej czy spółdzielnie pracy - tytuł II Prawa spółdzielczego). Dla ilustracji, art. 138 Prawa spółdzielczego stanowi, że przedmiotem działalności rolniczej spółdzielni produkcyjnej jest prowadzenie wspólnego gospodarstwa rolnego oraz działalności na rzecz indywidualnych gospodarstw rolnych członków. Przepis dodaje, że spółdzielnia może również prowadzić inną działalność gospodarczą.
Na podstawie tak sformułowanego przepisu wadliwa jest interpretacja, że spółdzielnia produkcji rolnej może prowadzić działalność gospodarczą bez swojej podstawowej sfery: gospodarstwa rolnego. Świadczy o tym użycie słowa "również", jak też to, że prowadząc tylko inną działalność gospodarczą spółdzielnia rolnicza straciłaby swój charakter, ukształtowany przez ustawodawcę jako rolniczy (produkcja rolna). Analogicznie, wracając do kontrolowanej sprawy, spółdzielnia budowy garaży, która nie ma na celu zaspokajania potrzeb mieszkaniowych jej członków, nie może być uznana za spółdzielnię mieszkaniową.
Trzeba też powołać art. 2 Prawa spółdzielczego: spółdzielnia prowadzi działalność na podstawie niniejszej ustawy, innych ustaw oraz zarejestrowanego statutu. Istotny dla sprawy statut (Spółdzielni [...]) nie stanowi nigdzie o celu w postaci realizacji potrzeb mieszkaniowych jej członków, ale stanowi wyłącznie o budowie garaży. Dlatego traktowanie tego podmiotu jako spółdzielni mieszkaniowej nie ma oparcia w przepisach powołanych ustaw, ale także nie ma podstawy w regulacjach statutu spółdzielni. Z tych powodów Sąd nie zgodził się z wywodami skarżących w tym zakresie, i nie znalazł uzasadnienia dla traktowania Spółdzielni [...] jako spółdzielni mieszkaniowej, a co za tym idzie, nie są trafne zarzuty błędnej wykładni przepisów u.s.m. Skoro nie mamy do czynienia ze spółdzielnią mieszkaniową, to odpada podstawa dla zastosowania art. 9 ust. 2g ustawy wprowadzającej przepisy o KRS ponieważ ten przepis odnosi się do spółdzielni mieszkaniowych.
Z przepisu art. 9 ust. 2 b zdanie 1 (z dniem 1 stycznia 2016 r. Skarb Państwa nabywa nieodpłatnie z mocy prawa mienie podmiotów, o których mowa w ust. 2a) oczywiście wynika, że takie nabycie następuje z mocy prawa (zob. wyrok NSA z 2 lutego 2024 r. sygn. akt I OSK 1277/20). Nie ulega wątpliwości, że decyzja starosty, wydana na podstawie art. 9 ust. 2b w zw. z ust. 2i ustawy Przepisy wprowadzające ustawę o KRS wobec ziszczenia się hipotezy określonej w art. 9 ust. 2a tej ustawy, ma charakter decyzji deklaratoryjnej, której celem jest nie tyle ukształtowanie określonych stosunków prawnych, co sformalizowane potwierdzenie stanu prawnego w zakresie dotyczącym części tego mienia. Decyzja obejmuje bowiem tylko nieruchomości lub użytkowanie wieczyste na nich ustanowione, będąc instrumentem sformalizowanego potwierdzenia, niezbędnego z uwagi na zasady bezpieczeństwa obrotu, stanu ukształtowanego bezpośrednio działającą normą prawa materialnego (wyrok NSA z 22 kwietnia 2026 r. sygn. akt I OSK 1362/24).
W tym świetle skarżący nie mają racji twierdząc, że taka decyzja jest zbędna ("z przepisów nie wynika obowiązek wydania decyzji stwierdzającej nabycie własności przez Skarb Państwa jako warunku skuteczności uwłaszczenia członków spółdzielni"); przepis wymaga decyzji, chociaż nie ma ona charakteru konstytutywnego.
W zbiorze orzecznictwa sądów administracyjnych (Centralna Baza Orzeczeń i Informacji o Sprawach) Sąd nie odnalazł wyroków o sygn. I OSK 1544/20 oraz I SA/Wa 1925/17 (wyrok oddalający skargę, prawomocny, bez uzasadnienia), zaś skarżący wskazali tylko, że orzeczenia te stanowią utrwaloną linię orzeczniczą potwierdzającą, że nabycie prawa własności w trybie art. 9 ust. 2a-2j następuje z mocy ustawy, a nie w drodze decyzji. Stąd odniesienie się do zarzutu skarżących powołujących konkretne orzeczenia przemawiające za ich racjami nie było możliwe.
Okoliczność zwrotu przez sąd powszechny wniosku spółdzielni o rejestrację w KRS (zarządzenie z 13 maja 2014 r.) nie jest sporna; w rezultacie doszło do zakończenia bytu prawnego Spółdzielni z dniem 1 stycznia 2016 r.
Stan sprawy został przez organy administracyjne wyjaśniony wyczerpująco, natomiast załatwienie sprawy niezgodne z intencjami strony nie oznacza automatycznie naruszenia zasady zaufania. Sąd nie doszukał się również innych uchybień procesowych mogących istotnie wpłynąć na wynik sprawy. Z tych powodów Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.