Uzasadnienie
Pismem z dnia 12 listopada 2024 r. E. Sp. z o.o. z siedzibą w S. (dalej: strona skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu sprzeciw od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 1 października 2024 r. (nr SKO 4212.6.2024) w przedmiocie wymierzenia opłaty podwyższonej za magazynowanie odpadów.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 3 grudnia 2024 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do złożenia dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj. odpisu z KRS oraz do uiszczenia wpisu od sprzeciwu w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu.
Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została skutecznie doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 13 grudnia 2024 r. (zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru – k. 14 akt sądowych).
W zakreślonym terminie strona skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu, jak również nie przedłożyła odpisu z KRS.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Stosownie do art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.), od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Zgodnie zaś z treścią art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Stosownie do art. 57 § 1 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a., sprzeciw wniesiony do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
Z kolei art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ten przepis należy odczytywać w kontekście regulacji art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a., zgodnie z którymi sąd zobligowany jest odrzucić sprzeciw w sytuacji, gdy jego braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie.
Artykuł 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. stanowi, że każde pismo powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Natomiast zgodnie z art. 28 i art. 29 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową, dokonujące czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Dokumentem takim może być w szczególności aktualny na dzień sporządzenia skargi odpis z Krajowego Rejestru Sądowego (KRS).
W myśl zaś art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W sytuacji, gdy od skargi nie został uiszczony wpis, strona wnosząca ten środek zaskarżenia powinna na wezwanie sądu w terminie siedmiu dni uiścić wskazaną kwotę. Zaniedbanie tego obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi, o czym stanowi art. 220 § 3 p.p.s.a.
W realiach niniejszej sprawy, Sąd wezwał pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu oraz uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wobec doręczenia przesyłki pocztowej zawierającej wskazane wezwania w dniu 13 grudnia 2024 r., termin na uzupełnienie braków formalnych i fiskalnych sprzeciwu upływał z dniem 20 grudnia 2024 r. (piątek). Czynności wskazane w wezwaniu, pomimo pouczenia o rygorze odrzucenia skargi, nie zostały jednak wykonane w terminie, wobec czego skarga podlegała odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia